«انیمیشن» از ابزار قدرتمند برای انتقال پیامهای فرهنگی است. این رسانه به دلیل جذابیت بصری و قدرت تاثیرگذاری بر مخاطب میتواند فرهنگسازی را به شکلی عمیق و ماندگار انجام دهد و ارزشهایی مانند صداقت، همکاری، مهربانی و احترام به حقوق دیگران را ترویج نماید. در این روند سرمایهگذاری در این حوزه تاثیرات پایدار در جامعه خواهد داشت.
پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین در گفتوگو با بهرام عظیمی، کارگردان انیمیشن به بررسی چالشهای این صنعت از جمله ضعف در پخش و تبلیغات پرداختهاست. او در حوزه فرهنگسازی خالق شخصیتهایی چون سیا ساکتی، بابا برقی و… میباشد:
* انیمیشنهایی که در اتوبوسهای شهری پایتخت پخش میشود و قصد فرهنگسازی دارند، چگونه تولید شدند؟
– سال 1403 مسوولان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، پیشنهاد ساخت این انیمیشنها را برای فرهنگسازی ارایه دادند که هم در تلویزیون، هم در شبکههای اجتماعی و هم در اتوبوسهای شهری پخش شود. بر این اساس من 10 انیمیشن با موضوعات مختلف برایشان تولید کردم که خودم هم به صورت زنده در آنها حضور دارم و به عنوان یک شهروند، مشکلات و مسایل را با رانندگان اتوبوسها در میان میگذارم؛ برای نمونه چالشهای خط ویژه که مختص اتوبوسهای شهری است و در آن موتورسیکلتها و اتومبیلهای شخصی بعضا تردد میکنند و اگر حادثهای در این مسیر اتفاق بیفتد راه بسته میشود.
بهرام عظیمی: بسیاری از سازمانها این روزها کاسب شدهاند و مسایل فرهنگی دیگر جزو اولویتهایشان نیست.
* انیمیشنها چه حال و هوایی دارند؟
– عمدتا با چاشنی طنز همراه هستند چرا که قصههای خشک و جدی چندان اثرگذار نیست و مخاطب را پس میزند.
* به پخش انیمیشنهای اتوبوسی از صدا و سیما اشاره کردید ولی ما شاهد نمایش آنها نبودیم؟
– بله تلویزیون آنها را پخش نکرد و درخواست پول بسیار زیادی داشت.
* اما رسانه ملی برای موضوعات فرهنگی تخفیفهای قابل توجه دارد؟
– آنها میگویند که کارهای فرهنگی با تخفیف 70 درصد پخش میشود منتها رقمی که در ابتدا مطرح میکنند آن قدر بالاست که پرداخت آن از توان مجموعههایی مانند شرکت اتوبوسرانی خارج میباشد؛ آن زمانی که من «سیا ساکتی» را ساختم، از تلویزیون رایگان پخش شد، «بابا برقی» هم چنین روالی را طی کرد. به هرحال صدا و سیما با اداراتی مانند توانیر سر و کار دارد و با آنها کنار میآید اما این مساله درباره شرکتهایی نظیر اتوبوسرانی تهران مصداق ندارد لذا تصمیم گرفته شد پخش بیشتر در خود اتوبوسها باشد.
انیمیشنهای اتوبوسی که جنبه طنز دارد مسایل و مشکلات مربوط به اتوبوسرانی را در ده برنامه مختلف بررسی میکند.
* شبکههای اجتماعی چگونه بود؟
– به واسطه اتفاقاتی که سال 1404 در کشور روی داد و اینترنت در مواردی قطع شد چندان بازتاب نداشت. با این حال موضوعاتی که جنبه فرهنگسازی دارد همیشه قابل استفاده است و صدا و سیما هر زمان بخواهد میتواند آن را پخش کند.
* بله به خصوص در شرایط فعلی که بازیهای جام جهانی هم در جریان است؟
– تاثیری که انیمیشن «سیا ساکتی» روی کودکان و نوجوانان داشت این بود که آنها از خانوادههای خود میخواستند، حین رانندگی مقررات را رعایت کنند در واقع نگاههایی هم که در ترافیک به فرد خلافکار میشود، موثر است حال همان نسل امروز بزرگ شده و بسیاری از آنها این نکات را در نظر دارند، پس تماشای برنامههای فرهنگسازی با خانواده بازخورد بهتری دارد.
بسیاری از دستگاهها و سازمانها کاسب شدهاند و به دنبال درآمدزایی هستند.
* شهرداری تهران، پردیسهای سینمایی دارد، چرا انیمیشنها را در سینماها پخش نمیکنید؟
– من این موضوع را هنگام قرارداد مطرح کردم و از اتوبوسرانی خواستم که قبل از شروع فیلمها در سالنها، در کنار تبلیغاتی که هست انیمیشنها را هم پخش کنند به هرحال آنها جزو مجموعه شهرداری هستند که البته در دورهای خیلی کم این کار صورت گرفت. ضمن این که به آنها گفته بودم که بعید میدانم تلویزیون، انیمیشنها را رایگان نمایش دهد و بهتر است روی سینماهایی که در اختیار شهرداری میباشد هم تمرکز کنید به هرحال این روزها بسیاری از دستگاهها و سازمانها کاسب شدهاند و به دنبال درآمدزایی هستند و موضوعات فرهنگی و مسایلی از این دست دیگر جزو اولویتهایشان نیست.
* کامیاب بهرودی
انتهای پیام/
