گفت‌وگو با الناز رکابی: اجازه نمی‌دهند سنگ‌نوردی اسپانسر داشته باشد

* نیلوفر خلیلی

با پیشنهاد فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی و تایید رییس کمیته بین‌المللی المپیک، الناز رکابی به عنوان ورزشکار نمونه در بازی‌های المپیک جوانان داکار حضور خواهد داشت. او به همراه مارکو اسکولاریس رییس فدراسیون جهانی به دیدار توماس باخ رییس کمیته بین‌المللی المپیک رفت و با تایید IOC به عنوان ورزشکار نمونه athlete role model به سنگال دعوت شد.

 

الناز رکابی از سال 1380 سنگ‌نوردی را آغاز کرد و تاکنون بیش از 40 مدال طلای کشور را به دست آورده و در مستر کاپ‌های بین‌المللی و آسیایی درخشیده است. او در دسامبر 2022 از سوی فدراسیون جهانی ورزش‌های صعودی برای برنامه تربیت مربی کمیته جهانی المپیک برگزیده شد.

 

پایگاه خبری «سرمایه و ثروت آنلاین» در گفت‌وگو با این ورزشکار برجسته کشورمان به بررسی ورزش سنگ‌نوردی در ایران پرداخته است:

 

* ظاهراً قرار است شما در برنامه‌ها و نشست‌های برنامه‌ریزی شده با جوانان شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک 2026 سنگال دیدار و گفت‌وگو کنید؟

– المپیک جوانان به دلیل اهمیتی که دارد هر 4 سال یک بار برگزار می‌شود و دارای اعتبار جهانی است. در واقع رقابت‌هایی از این دست به بررسی سیاست‌های جوانگرایی کشورها می‌پردازد و آن را مورد ارزیابی قرار می‌دهد شاگردان من به دلیل نتایج خوبی که در مسابقات آسیایی به دست آورده‌اند احتمالاً به این المپیک راه می‌یابند.

 

* نتایج چه بود؟

– قهرمانی آسیا با کسب دو مدال طلا؛ من 10 سال مربی هستم و شاگردان بسیاری تربیت کرده‌ام.

 

* وضعیت ورزش سنگ‌نوردی در ایران چگونه است؟

– به لحاظ سخت‌افزاری و امکانات زیر کف هستیم چون تحریم‌ها اجازه واردات نمی‌دهد از این جهت از رقبای خارجی عقب هستیم و باید با شبیه‌سازی کارها را سامان بدهیم. در این میان دیوارمان هم برای رشته «سر طناب» که مهم‌ترین بخش این ورزش به شمار می‌رود، استاندارد نیست. البته به دلیل پتانسیل بالای ورزشکاران کشور با همین امکانات کم هم نتایج قابل توجهی به دست آورده‌ایم.

 

* حمایت‌ها از این ورزش راضی‌کننده است؟

– نخیر، برای این که امکانات تمرینی آن طور که باید و شاید فراهم نمی‌شود و استانداردهای لازم در برخی رشته‌ها رعایت نمی‌گردد.

 

* از امکانات موجود در طبیعت مانند صخره‌نوردی می‌توان بهره گرفت؟

– شاید این دو یعنی سنگ‌نوردی و صخره‌نوردی به گونه‌ای مکمل هم به نظر بیایند اما از نظر ورزشی فضایی کاملا متفاوت دارند. در المپیک و دیگر رقابت‌های جهانی رشته سنگ‌نوردی داخل سالن برگزار می‌شود، در حالی که صخره‌نوردی در طبیعت حالت کلاسیک دارد.

 

* اردوهای این رشته ورزشی، نظم و ترتیب دارد؟

– برای بزرگسالان که نظم و ترتیب ندارد برای مثال خود من برای شرکت در المپیک اردو نداشتم اما برای جوانان و نوجوانان اردوهایی برپا شده که بد نبود البته آنها فقط در سال می‌توانند در یک مسابقه حضور داشته باشند که قهرمانی آسیاست.

 

* تورنمنت‌های جهانی دیگر چطور؟

– نخیر ما در این عرصه حضور کم‌رنگ داریم و جوانان ما از تجربیات جهانی بی‌بهره هستند از طرفی فدراسیون با اهمیت ندادن به پشتوانه‌های ورزش سنگ‌نوردی باعث ناامیدی جوانان هم می‌شود.

 

* چرا نباید به امثال شما میدان داد؟

– برای این که دوست ندارند ورزشکارسالاری اتفاق بیفتد!

 

* تحریم‌ها، اجازه واردات نمی‌دهد و ما به لحاظ امکانات و استانداردهای ورزشی از رقبای خارجی عقب هستیم.

* به ورزشکاران در رشته سنگ‌نوردی اهمیت چندانی نمی‌دهند چون دوست ندارند ورزشکارسالاری اتفاق بیفتد!

 

* از نظر بودجه ورزشی، سنگ‌نوردی چه شرایطی دارد؟

– خوب نیست هرچند می‌توان امکانات بیشتری به دست آورد. نکته دیگر این که فدراسیون ما هم کوهنوردی و هم سنگ‌نوردی است و برای هر دو رشته یک تصمیم مشترک گرفته می‌شود در حالی که کوهنوردی بیشتر جنبه ورزش همگانی دارد و سنگ‌نوردی یک رشته با رقابت‌های گوناگون در جهان است.

 

* چرا برای رشته سنگ‌نوردی اسپانسر گرفته نمی‌شود؟

– این کار به عهده فدراسیون است که از اعتبار خود برای این امر رایزنی کند، ما هم پیگیری‌هایی داشتیم که کمیته بازاریابی فعال شود اما این اتفاق شکل نگرفت.

 

* به صورت شخصی نمی‌توان اسپانسر داشت؟

– چرا می‌توان اما در مورد من اجازه ندادند.

 

 

 

امتیاز دهید

مقالات مرتبط