انیمیشن ایرانی با تمام دستاوردهایش در سالهای نه چندان دور، سهم قابل توجهی از سبد اکران نداشت و تحت تاثیر جریان روشنفکری حاکم بر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دهههای 40 و 50 بود. بر این اساس، بهترین انیمیشنهای کشور با الهام از مکتب لایپزیک تولید شد و در جشنوارههای جهانی به موفقیت دست یافتند. در این میان کارتونهای ایرانی از دهه 90 با شکل و شمایلی تازه پا به عرصه گذاشتند و توانستند در جشنواره بینالمللی فیلم فجر بخش ویژهای را برای خود اختصاص دهند که از نمونههای بارز این جریان میتوان «پسر دلفینی» را نام برد.
موفقیت این اثر در اکران 1401 نه تنها به جغرافیای ایران خلاصه نشد بلکه در کشورهای مختلف گیشه پررونقی را پشت سر گذاشت.
در این روند سری اول «پسر دلفینی» در 30 کشور از جمله کانادا، روسیه، ترکیه، اسپانیا، امریکا، ایتالیا، پرتغال، عربستان سعودی و آلمان به نمایش درآمد و موجب شد پلتفرمهایی چون نتفلیکس، اپل تیوی و آمازون فرآیند پخش بینالملل آن را تکمیل نمایند.
* پسر دلفینی(1) علاوه بر اکران در 30 کشور جهان به پلتفرمهایی چون نتفلیکس راه یافت.
با چنین پیشینهای کاملا طبیعی بود که قسمت دوم از راه برسد و محمدامین همدانی، تهیهکننده و محمد خیراندیش، کارگردان خیلی زود دست به تولید سری دوم بزنند و پس از رونمایی اثر در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر، به اکران نوروز 1404 نیز راه یابند.
