* مدیرعامل فولاد مبارکه: فولاد سبز جنبه لوکس ندارد چرا که تولید فولادهای کم کربن الزام جهانی است و عدم پیروی از آن منجر به از دست رفتن بازارهای بینالمللی خواهد شد.
* واحدهای تولیدی که با مقیاس کوچک کار میکنند در برابر سیاستهای ناپایدار، تابآوری ندارند و در معرض ورشکستگی قرار میگیرند.
بخشنامه جدید بانک مرکزی مبنی بر ممنوعیت شرکتهای فولادی در بهرهگیری از ارز حاصل از صادرات، امکان ثبت سفارش را با دشواری همراه خواهد ساخت و ضمن ایجاد محدودیت در تولید، صنعت فولاد را با چالش تأمین ارز برای واردات مواد اولیه و محصولات مواجه میکند.
«سرمایه و ثروت» در گفتوگو با محمدیاسر طیبنیا، مدیرعامل شرکت فولاد مبارکه ضمن بررسی سیاست جدید ارزی دولت، موضوعاتی چون فولاد سبز و تابآوری را مورد بحث قرار داده است:
* به نظر میرسد برنامه جدید ارزی بانک مرکزی، صنعت فولاد را با معضلات عدیده روبرو میکند؟
– انتظاری که از صنعت فولاد وجود دارد این است که با استفاده از حداکثر ظرفیت، بالاترین تولید را داشته باشد که در مواردی ریلگذاری مناسب برای این مهم صورت نمیگیرد.
همان طور که میدانید هزاران صنعت در پاییندست وابستگی به صنایع فولادی دارند ضمن این که توسعه در حوزههای زیرساختی و زیربنایی مانند خطوط انتقال آب، احداث نیروگاهها و میادین گازی و سرمایهگذاری در حوزههای حمل و نقل و ریلی بر عهده صنعت فولاد گذاشته شده است و اجرای آنها نیازمند منابع ریالی و ارزی میباشد بر این اساس توقع این است که فولادیها برای حفظ تولید این امکان را داشته باشند که بتوانند از ارز حاصل از صادراتشان بهره ببرند و برای تخصیص و تأمین ارز در صف قرار نگیرند، چرا که این موضوع میتواند توقف در تولید، اخلال در واردات مواد اولیه و حتی ترخیص کالا از گمرک را به دنبال داشته باشد لذا دولت بایستی در سیاستهای ارزی و انقباضی تکالیفی را که برعهده صنعت فولاد گذاشته در نظر داشته باشد و مغایر با آن عمل نکند. در این میان باید توجه داشت صنایع فولادی همواره جزو بخشهایی بودهاند که بیشترین تعهد و شفافیت را در اجرای برنامههای دولت مبذول داشتهاند و از آن تخطئی نکردهاند.
* چرا حرکت به سمت تولید فولاد سبز(۱) در عرصه رقابتهای جهانی امروز، یک ضرورت به شمار میرود؟
– بررسیها نشان میدهد چالشهای تولید در داخل از قطعی برق و گاز گرفته تا افزایش قیمت حاملهای انرژی، مواد اولیه و… موجب شده تا ضریب بهرهبرداری از صنعت فولاد به ۶۵ درصد برسد که از میانگین جهانی یعنی ۷۸ درصد پایینتر است. البته نظیر این مشکلات را سایر کشورها و شرکتهای بینالمللی هم داشتهاند و دارند اما با سیاستهای هوشمندانه آنها را مرتفع ساختهاند. لذا باید گفت در شرایطی که دنیای امروز در مسیر فولادسبز حرکت میکند ما هنوز درگیر چالشهای دهه های گذشته هستیم پس باید صنعت فولاد را به روز ساخت و توجه داشت که فولادسبز جنبه لوکس ندارد چرا که تولید فولادهای کم کربن به یک الزام جهانی تبدیل شده است و عدم پیروی از آن منجر به از دست رفتن بازارهای بینالمللی خواهدشد. در این روند یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که بدانیم صنعت فولاد کشور بر پایه تولیدات صادراتی بنا گذاشته شدهاست و حرکت در این مسیر اجتنابناپذیر میباشد.
* شما درباره رسیدن صنعت فولاد به مرز خستگی هشدار دادهاید و در مواردی حتی مساله ورشکستگی را مطرح کردهاید، این اخطار تا چه اندازه جدی است؟
– در صنعت فولاد کشور، واحدهای تولیدی وجوددارد که با مقیاس کوچک کار میکنند و تابآوریشان در برابر سیاستهای ناپایدار ارزی و نوسانات قیمتی بالا نیست و نمیتوانند سرمایهگذاریهایی را که صنایع بزرگ در حوزههایی چون انرژی، حمل و نقل، پایداری و… به عمل میآورند، انجام دهند. بر این اساس اگر سیاستگذاریها درست صورت نگیرد بسیاری از اینها در معرض ورشکستگی قرار میگیرند. در واقع این همان نقطه خستگی است که دربارهاش هشدار دادهام و باید متوجه بود که از لحاظ عدد و رقم بخش اعظمی از صنعت فولاد به این مرز رسیدهاند.
* نیلوفر خلیلی
* پینویس:
(۱) فولاد سبز (Green steel) به فولادی گفته میشود که از طریق انرژیهای تجدیدپذیر و هیدروژن سبز به دست میآید و در چرخه تولید آن هیچ گونه سوخت فسیلی وجود ندارد در نتیجه در فرآیند تولید، انتشار گازهای گلخانهای به صفر میرسد. در این روند با توجه به وابستگی روزافزون صنایع جهان به فولاد و اثرات زیست محیطی این صنعت، فشارهای سازمانهای جهانی برای کاهش گازهای گلخانهای بیشتر شده است و برای همین تولید فولاد سبز میتواند آینده فولادیها را تضمین کند.
