شاید باور نکنید: بسیاری از بازیکنان ایرانی در لیگ برتر امسال از فوتبالیستهای ۵ لیگ معتبر اروپایی، پول بیشتری دریافت خواهند کرد!
برای نمونه وقتی پرسپولیس به مهدی ترابی ۳۵ میلیارد تومان پیشنهاد میدهد او میگوید این پول نصف مبلغی هم نیست که قرار است از باشگاه جدیدش دریافت کند. بر این اساس باید گفت ترابی از تراکتور حداقل ۷۰ میلیارد تومان دستمزد میگیرد که میشود چیزی حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار دلار….!
* جلال چراغپور: بسیاری از فوتبالیستهای ما، فوتبال را وسیلهای برای رسیدن به زندگی لاکچری قرار دادهاند و همواره به دنبال رانت و امتیاز خاص هستند.
* دستهای کثیف در فوتبال مانند آنچه در ماجرای «مس رفسنجان» اتفاق افتاد، داور، مربی، رسانه و مدیران را آلوده میکنند.
کجرویهایی از این دست بر پایه دولتی یا شبه دولتی بودن فوتبال در ایران استوار است اگر مخارج این حوزه مانند اروپا از جیب بخش خصوصی تامین میشد آن گاه مدیران و مالکان باشگاهها بر سر ریال به ریالی که هزینه می کنند، حساسیت به خرج میدادند اما در فوتبال دولتی پول از جیب مردم بخت برگشته هزینه میگردد.
در این میان جوسازی رسانههای فاسد را هم نمیتوان نادیده گرفت که بازیکن معمولی را بمب نقل و انتقالات میخوانند و یک مشت کلمه اغراقآمیز مانند «هایجک» هم به آن میچسبانند. دلالهای مطبوعاتی در واقع با رشوه و پول چای از هر چوب خشکی رونالدو و مسی میسازند و به باشگاهها غالب میکنند!
پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین در گفتوگو با جلال چراغپور، تحلیلگر مسایل فوتبال به بررسی عوامل گران شدن این رشته ورزشی در کشور پرداخته است:
* چرا پرداختها در فوتبال ایران شفاف نیست؟
– پرداختهای نجومی باشگاهها به فوتبالیستها در حالی صورت میگیرد که آنها از نظر بلیت فروشی، پیراهن بازیکنان، سرمایهگذاری در بورس و… درآمد چندانی ندارند ضمن این که تیمهای شاخص هم بعضاً از استادیوم اختصاصی بیبهرهاند. در این روند دستگاههای نظارتی از جمله مجلس و قوه قضاییه باید ورود کرده و منشاء این پولپاشیها را برای مردم شفافسازی کنند.
* باشگاههای صنعتی نظیر تراکتور، سپاهان، فولاد خوزستان، گل گهر و… امسال در بازار نقل و انتقالات، خریدهای بالایی داشتهاند آیا سهامداران این مجموعهها در جریان این هزینهها هستند؟
– نمیدانم در مجامع این شرکتها این بحثها مطرح میشود یا خیر. اما در کشورهای صنعتی مانند آلمان برندهای معتبر نظیر بنزو فولکس واگن که به نوعی بخش خصوصی به شمار میروند در فوتبال ورود میکنند اما در مملکت ما بخش دولتی مستقیم از بیتالمال برای فوتبال هزینه میکند که پیامد آن فسادهایی مانند ماجرای «مس رفسنجان» است که داور، مربی، رسانه و مدیران را آلوده میکند. در این میان هم پولهایی که برای اردوها، سفرها، هتل و… هزینه میشود حساب و کتاب ندارد. برای همین گاهی رقمهایی که برای آب معدنی و غذای تیمها ارایه میگردد واقعی نیست.
دستهای کثیف در ورزش
* رسانهها چگونه تن به فساد میدهند؟
– دستهای کثیف در ورزش نیاز به ابزار دارند که از جمله آنها رسانه میباشد بر این اساس میبینیم سردبیر یک سایت ورزشی یا مجری یک برنامه تلویزیونی در ازای دریافت دهها سکه به عمله فساد تبدیل میشوند حال باید از مجموعههایی نظیر وزارت ارشاد و صدا و سیما پرسید که شما چگونه اِعمال نظارت میکنید.
رقم ها تعیین کننده اند
* فوتبالیستها میگویند، پولهای کلان لازمه فوتبال حرفهای است. بر این اساس، دیگر نباید از عِرق به باشگاه خاص سخن گفت بلکه آنچه تعیینکننده میباشد رقم بالاتر است!
– این حرفها در دکان هیچ عطاری خریدار ندارد، بسیاری از فوتبالیستهای ما فوتبال را پلکان رسیدن به زندگی لاکچری قرار دادهاند برای همین در شبکههای اجتماعی خانه، اتومبیل و حتی تفریحات خود را به رخ مردم میکشند، مردمی که این روزها به واسطه شرایط اقتصادی، زندگی دشواری دارند، لذا وزارت ورزش در دولت چهاردهم نباید از کنار این مسایل آسان بگذرد.
مسوولیت اجتماعی
* فوتبالیستهای شاخص در دنیا در قبال کشور و مردم خود مسوولیت اجتماعی قایل هستند اما در ایران ظاهرا چنین موضوعی اهمیت ندارد!
– بله، بسیاری از لژیونرهای آفریقایی (۱)، پول را از اروپا و آسیا به آفریقا میآورند تا برای هموطنان خود کارآفرینی کنند یا در جهت شناسایی استعدادها قدم بردارند آن وقت در مملکت ما تیمی که در جام جهانی ۶ گل خورده انتظار دارد اتومبیل خارجی بدون عوارض گمرکی وارد کند و رانت و امتیاز خاص داشته باشد، لذا این فوتبال نمیتواند مطلوب یک ملت باشد.
* کامیاب بهرودی
* پینویس:
(۱) «سادیومانه» بازیکن مسلمان و میلیونر باشگاه النصر میگوید زندگی لاکچری برای من ارزشی ندارد برای همین به جای رفتار لوکس در کشورم شفاخانه، آموزشگاه و استادیوم بزرگ ساخته و سعی دارم برای فقرا لباس و غذا تهیه کنم.
او ادامه میدهد: من با پای برهنه فوتبال بازی میکردم و امروز ترجیح میدهم بخشی از ثروتم به هموطنانم برسد.
