قیمت حضور در لیگ برتر برای برخی تیمها کمکم به مرز 2 هزار میلیارد تومان در یک فصل رسیده است. در این روند بازیکنان معمولی این روزها نرخشان را تا یک میلیون دلار بالا بردهاند در حالی که با ارقامی از این دست میتوان بازیکنان خارجی خوب با کیفیت در اختیار گرفت.
بررسیها نشان میدهد بانک شهر به عنوان اسپانسر اصلی تیم پرسپولیس بیش از 14 هزار و 691 میلیارد تومان زیان انباشته دارد و بایستی طبق ماده 141 قانون تجارت بر سر انحلال و بقای آن تصمیم فوری گرفته شود. با این حال سرخهای پایتخت همچنان مشغول خریدهای نجومی در فصل نقل و انتقالات هستند.
قیمت حضور در لیگ برتر برای برخی تیمهابه مرز 2 هزار میلیارد تومان در یک فصل رسیده است.
پایگاه خبری سرمایه وثروت آنلاین در گفتوگو با دکتر احسان محمدی، پژوهشگر و کارشناس فوتبال به بررسی ارقام نجومی در این ورزش پرداخته است که در ادامه میخوانید:
* مبنای قیمتگذاری بر روی بازیکنان فوتبال چیست؟
– فاکتورها در این باره در فوتبال ایران و جهان متفاوت است؛ در دنیا یکی از ملاکها، سن است. بر این اساس، فوتبالیست تا سن 30 سال ارزش قیمتی دارد. در فوتبال ایران چون استعدادها دیر کشف میشوند بنابراین بازیکنان در سنین 31، 32 سالگی نرخشان بالا میرود. شاخص دیگر پست بازیکن است لذا مهاجمان و فانتزیبازهایی که رو به جلو هستند بیشتر میارزند، نکته دیگر هم رزومه فوتبالیست است که بررسی میشود.
* نکات منفی در قیمتگذاری چگونه لحاظ میشود؟
– مهمترین مساله در این مورد رزومه سلامت است و این که بازیکن چند بار رباط پاره کرده یا جراحی شده و درصد مصدومیت او چگونه بوده است. در ایران، ایفمارک چندان به این موضوع اهمیت نمیدهد. در فوتبال روز دنیا بسیاری از ستارهها به دلیل بیماریهای پیدا و پنهان کنار گذاشته میشوند.
* دکتر احسان محمدی: تیمهای ایرانی برای قهرمانی بسته میشوند و وقتی نتیجه گرفتن بر همه چیز غلبه میکند، جوانان به حاشیه میروند.
* ملیت بازیکنان هم تاثیر دارد؟
– بله، اروپاییها در اولویت هستند. آفریقاییها هم بعد از آن که در تیمهای مطرح توپ میزنند و ری برند میشوند در ایران بازیکنان خوزستانی، آذربایجانی، مازندرانی و… مورد توجه قرار میگیرند و مربیان بیشتر علاقهمند به جذب آنها هستند.
* کارخانههای بازیکنسازی چگونه عمل میکنند؟
– در فرانسه و هلند تیمهایی مانند لیون و آژاکس در این باره سوابق خوبی دارند. در ایران گلگهر سیرجان و آلومینیوم اراک در این حوزه وارد شدهاند.
خیلی از بازیکنان ایرانی تمایلی به لژیونر شدن ندارند.
* برخی از مدیران عامل باشگاهها بر این باورند که قیمت بازیکنان با کیفیت خارجی به مراتب پایینتر از نرخ فوتبالیستهای ایرانی است و خواستار آن هستند که سهمیه بازیکنان غیرایرانی در فوتبال کشور افزایش یابد. نظر شما در این باره چیست؟
– بله درآمد فوتبالیستها نسبت به میانگین درآمد سرانه جامعه خیلی بالاست. بازیکن ایرانی وقتی به اروپا میرود به صورت متوسط 30 تا 40 درصد درآمد خود را در اول کار باید مالیات بدهد در حالی که در کشور ما باشگاه مالیات بازیکن را میدهد. بنابراین خیلی از ایرانیان تمایلی به لژیونر شدن ندارند. اما اگر آوردن بازیکن خارجی باب شود(1) ما شرایط کشورهایی مانند امارات و عربستان را پیدا میکنیم و با خالی شدن لیگ از فوتبالیستهای ایرانی، تیم ملی هم دچار مشکل میشود. خاطرم هست زمانی که تیم ملی انگلیس دچار ضعف شده بود تیم چلسی در یک فصل در ترکیب خود 10 بازیکن غیرانگلیسی داشت.
وقتی نتیجه گرفتن بر همه چیز غلبه میکند نمیتوان روی جوانگرایی حساب باز کرد.
* چرا تیمهای ما کمتر به جوانگرایی تن میدهند؟
– برای این که عمده آنها برای قهرمانی بسته میشوند! و وقتی نتیجه گرفتن بر همه چیز غلبه میکند نمیتوان روی جوان حساب باز کرد. در حالی که اگر این فضا ایجاد شود که با جوانگرایی، سرمایهگذاری کرد میتوان اندوختههای بسیاری برای فروش و بستن تیم در فصلهای آتی داشت.
* زمانی که تیم ملی انگلیس دچار ضعف شد تیمی مانند چلسی در ترکیب خود 10 بازیکن غیرانگلیسی داشت، نباید لیگ را از فوتبالیستهای ایرانی خالی کرد.
بخش خصوصی با وجود مسایلی چون کپیرایت، عدم پخش تلویزیونی و… تمایلی به ورود به عرصه سرمایهگذاری در فوتبال ندارد.
* شرکتهای صنعتی(2) و بانکها که به عرصه تیمداری ورود کردهاند بعضاً مشکلات مالی دارند، آیا سهامداران آنها از این شرایط آگاه هستند؟
– من در این باره اطلاع چندانی ندارم اما اگر همینها هم در فوتبال به عنوان یک ورزش پرهزینه سرمایهگذاری نکنند، ما دیگر جایگزینی برای اداره فوتبال نداریم لذا با وجود این که انتقادهای بسیاری در این زمینه صورت میگیرد بایستی این شرایط را تحمل کرد چرا که بخش خصوصی با وجود مسایلی چون کپیرایت، عدم پخش تلویزیونی و… تمایلی به ورود به این عرصه ندارد.
* نیلوفر خلیلی
پینویس:
(1) با اعلام رسمی فدراسیون فوتبال سهمیه بازیکنان خارجی لیگ برتر در فصل آینده به 7+1 افزایش یافت، بدین ترتیب هر تیم قادر خواهد بود که از هفت بازیکن با هر ملیت و یک بازیکن آسیایی در ترکیب خود استفاده کند.
(2) یک تیم صنعتی برای یک مدافع که در تیم ملی هم حضور ندارد برای دو فصل 270 میلیارد تومان پرداخت کرده است!
انتهای پیام
