سرانجام وقت خداحافظی با نسلی که از جام ملتهای ۲۰۱۵ وارد تیم ملی شد و سه تورنمنت آسیایی و دو جام جهانی را تجربه کرد، فرا رسید.
نسلی که به رغم نزدیک به یک دهه حضور در تیم ملی نتوانست افتخار قابل توجهی کسب کند و اکنون باید با دست خالی پیراهن تیم ملی را به جوانترها بسپارد.
در این میان با توجه به فاصله نزدیک به دو سال و نیم تا جام جهانی ۲۰۲۶ به عنوان اولین میدان جدی، زمان مناسب برای تغییر نسل و اعتماد به بازیکنان جوان فراهم شده است، به خصوص که با صعود ۸ تیم از قاره آسیا به دوره بعد جام جهانی قرار است تیم ملی در مقایسه با گذشته دغدغهای برای صعود نداشته باشد و این کار قلعهنویی را برای میدان دادن به بازیکنان جوان آسان میکند. در این روند قرار است از تیم فعلی ۶۰ درصد تغییر کند و تنها ۴۰ درصد حفظ شوند.
جلال چراغپور، مربی اسبق تیمهای باشگاهی و ملی فوتبال در گفتوگو با پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین به بررسی بازیکنان آینده از نگاه فیفا پرداخته است. او تاکید دارد: دلالها با دستکاری، فوتبالیستهای تاریخ مصرف گذشته را به تیم ملی غالب میکنند!
* فیفا، آدرس بازیکنان فردا را به تیمهای ملی دنیا داده است، که با بررسی ویژگیهای آنان میتوان دست به جوانگرایی در فوتبال زد.
* بیرانوند جزو نسل طلایی به شمار نمیرود چراکه او کاریزمای مرحوم حجازی و عابدزاده را ندارد.
جوان گرایی
* برای جوانگرایی در تیم ملی فوتبال، چه شرایطی داریم؟
– در این روند، باید ۴ تیم زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال، تیم ملی B و تیم ملی A را سازماندهی کرد. نکته جالب توجه این است که تیم امید ۵۰ سال مقامی نیاورده و نتوانسته به المپیک راه پیدا کند. در واقع امیدهای ما زمانی که به اوج فوتبالشان میرسند سرباز میشوند و باید دو سال در تیمهای نظامی توپ بزنند، لذا باشگاهها علاقهای به سرمایهگذاری روی آنان ندارند.
نسل طلایی
* نسلی که دست خالی از قطر بازگشت، طلایی بود؟
– فیفا یک تحلیل دهه به دهه از فوتبال دارد که در آن دو جام جهانی برگزار میشود و در خلال آن تحولات این ورزش از نظر جسمی، تکنیکی، تاکتیکی و استراتژیک بررسی میشود. برای نمونه در دورهای آلمان شیوه ۲-۵-۳ را ارایه میکند و در برههای انگلیس روش ۲-۴-۴ را رواج میدهد. در مقطعی سانت فورواردهای قد بلند مانند علی دایی مورد توجه قرار میگیرند و در زمانی بازیکنان با جثه کوچک مثل «بهبهتو» روانه میدان میشوند.
بررسی فوتبال ایران نشان میدهد در قبل از انقلاب، بازیکنان فیزیکی مانند پرویز قلیچخانی، علی پروین و فوتبالیستهای تکنیکی چون حسن روشن، ایرج داناییفر و… جزو نسل طلایی بودند، در بعد از انقلاب هم میتوان از چهرههایی چون خداداد عزیزی، خاکپور و… نام برد. در تیم ملی فعلی هم سردار آزمون، مهدی طارمی، جهانبخش و سامان قدوسی را میتوان مثال زد. البته چهرههایی چون نامجو مطلق و ابطحی نیز تکرارنشدنی به شمار میروند.
* علیرضا بیرانوند هم در این فهرست میگنجد؟
– نخیر، برای این که او کاریزمای مرحوم حجازی و عابدزاده را ندارد و در مواردی پرانتقاد ظاهر میشود. عابدزاده در زمانی که در تیم ملی بود به عنوان دروازهبان پاس گل میداد.
* آیا فیفا درباره بازیکنان آینده فوتبال هم راهکار ارایه داده است؟
– بله، این سازمان برای دهه بعد بازیکنان فردا را معرفی کرده است که بایستی ویژگیهایی نظیر «هالند» در منچسترسیتی را داشته باشند. در این پروسه و در مقابل چنین مهاجمانی، دفاعهای مدرن و دروازهبانانی که قدرت پا به توپ شدن و مهار کردن دارند را نیز برشمرده است. دفاعهایی که در هر دو سمت راست و چپ قابلیت بازی داشته باشند در بازی با قطر وقتی شجاع خلیل زاده به عنوان دفاع چپ به سمت راست میرود تا جای کنعانیزادگان را پر کند، ناکام میماند و با خطای فاحش از زمین اخراج میگردد.
تیم مسن رقابت
* AFC در جریان بازیهای قطر اعلام کرد که تیم ملی فوتبال ایران چاقترین تیم تورنمنت و دومین تیم مسن رقابتهاست، چرا کادر فنی ما این موضوع را لحاظ نکردند و بازیکنی مانند امید ابراهیمی را با ۳۶ سال سن بازی دادند؟
– من برای دلیلی که میآورم، نمیخواهم مثال و نمونه عنوان کنم. دلالهایی در فوتبال حضور دارند که بازیکنان را در سالهای آخر فوتبالشان با دستکاری به تیم ملی غالب میکنند! در دورهای فوتبالیستی که از یک کشور عربی دیپورت شده بود به ایران بازگشت و ۴ سال در تیم ملی توپ زد یا در برههای انگلیسیها عذر بازیکنی را خواستند اما فوتبال او در تیم ملی ۶ سال ادامه یافت! توجه میکنید این جاست که فوتبال ما از اروپا و حتی عربها عقب میافتد.
* نیلوفر خلیلی
