فرهنگستان سلطنتی علوم سوئد روز پنجشنبه ۱۷ مهر برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۵ را اعلام و «لاسلو کراسناهورکایی» نویسنده اهل مجارستان را «برای آثار تأثیرگذار و الهامبخش او که در میان وحشت آخرالزمانی، قدرت هنر را دوباره تأیید میکند» شایسته دریافت جایزه نوبل دانست.
به این ترتیب لاسلو کراسناهورکایی، رماننویس و فیلمنامهنویس مجارستانی، برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۵ اعلام شد.
پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین_ لاسلو کراسناهورکایی یکی از چهرههای شاخص و تأثیرگذار ادبیات معاصر اروپا است که آثارش مرز میان فلسفه، رمان و شعر را درهم میشکند. وی در پنجم ژانویه ۱۹۵۴ در شهر گیولا در شرق مجارستان به دنیا آمد. پدرش وکیل و مادرش کارمند اداره تأمین اجتماعی بود. او تحصیلاتش را در رشته حقوق و سپس در زبان و ادبیات مجاری در دانشگاههای سِگد و اتوش لوراند در بوداپست ادامه داد. مدتی ویراستار بود، اما از اواسط دهه ۱۹۸۰ به نویسندگی تماموقت روی آورد.
لاسلو کراسناهورکایی، نویسنده «ادبیات آخرالزمانی» مجارستان، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۵ شد.
شهرت بینالمللی او از دهه ۱۹۸۰ و با انتشار نخستین رمانش، «تانگوی شیطان» (Sátántangó)آغاز شد؛ رمانی تاریک و پیچیده درباره فروپاشی یک جامعه روستایی در دوران پس از کمونیسم که بعدها الهامبخش فیلمی هفتساعته از بلاتار، کارگردان صاحبسبک مجارستانی، شد.
همکاری طولانی کراسناهورکای با بلاتار کارگردان صاحبسبک مجارستانی.
همکاری طولانی کراسناهورکای با بلاتار در فیلمهای دیگری ازجمله «اسب تورین» نیز ادامه یافت و به خلق آثاری انجامید که تلاش داشتند مرز میان ادبیات و سینما را از میان بردارند.
کراسناهورکایی بهخاطر سبک منحصربهفرد و دشوارش شناخته میشود. جملات بسیار بلند، ساختارهای نحوی پیچیده و حذف مرزهای مرسوم میان جملهها و پاراگرافها، از ویژگیهای اصلی آثار اوست.
خودش در گفتوگویی گفته بود که نقطه در پایان جمله را «مرزی مصنوعی» میداند. نتیجه نثری سیال و فکری است که خواننده را ناچار میکند درون جریان ذهنی و فلسفی شخصیتها حرکت کند.
خلق آثاری با فضای معمولاً تاریک، اضطرابآلود و آکنده از حس فروپاشی و بیمعنایی.
فضای آثار او معمولاً تاریک، اضطرابآلود و آکنده از حس فروپاشی و بیمعنایی است؛ جهانی که در آن انسان در برابر بینظمی، فساد و پوچی، به دنبال معنایی تازه میگردد. از این منظر، ادبیات کراسناهورکای در امتداد سنت نویسندگانی چون داستایوفسکی و کافکا قرار میگیرد، اما زبان و ساختار او کاملاً مدرن و تجربی است.
در کنار «تانگوی شیطان»، رمانهای «ملال مقاومت»، «جنگ و جنگ» و «بازگشت بارون وِنکهایم» از مهمترین آثار او به شمار میروند. همچنین مجموعه داستان «جهان ادامه دارد» از نمونههای بارز نثر فلسفی و جریان سیال ذهن در قرن بیستویکم است.
لاسلو کراسناهورکایی در طول چهار دهه فعالیت ادبی جوایز بینالمللی متعددی دریافت کردهاست؛ از جمله جایزه بینالمللی «من بوکر» در سال ۲۰۱۵ برای مجموعه آثارش، و جوایز ادبی معتبر در آلمان، فرانسه و اسپانیا. او از جمله نویسندگانی است که آثارش به زبانهای بسیاری ترجمه شدهاند، هرچند مترجمان معمولاً از دشواری حفظ ریتم و تنش زبانی در ترجمههای او سخن گفتهاند.
نویسنده بزرگ «ادبیات آخرالزمانی» مینامند؛ نویسندهای که جهان را در آستانه فروپاشی توصیف میکند.
برخی منتقدان ادبی میگویند ادبیات کراسناهورکایی تلاشی است برای کشف حقیقت در جهانی که معناهایش فرو ریختهاند. او از دل فاجعه، زیبایی زبانی تازه میسازد؛ از دل تاریکی، نوری لرزان بیرون میکشد که هم هشدار است و هم امید. به همین دلیل است که بسیاری از منتقدان، او را آخرین نویسنده بزرگ «ادبیات آخرالزمانی» مینامند؛ نویسندهای که جهان را در آستانه فروپاشی توصیف میکند، اما هنوز در جستوجوی نجات است.
انتهای پیام
