بررسیها نشان میدهد محصولات فولادی با ارز رسمی 70 هزار تومان به فروش میرسد در حالی که مواد اولیه بایستی با دلار آزاد 110 هزار تومان خریداری شود. در این روند میانگین حاشیه سود شرکتهای بزرگ بورسی صنعت فولاد از 33 درصد در سالهای گذشته به 12 درصد در سال 1403 رسیده و تا پایان سال جاری نیز این عدد 8 درصد کاهش را هم پشت سر میگذارد که این روند نزولی در آینده نزدیک به عنوان زنگ خطری برای کل اقتصاد مطرح است (1).
پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین در همین زمینه گفتوگویی انجامداده با سعید شریعتی، مدیر توسعه ارتباطات یکی از شرکت های فولاد ساز که طی آن سیاستهای ضد صادراتی و مشکلات ارزی در صنعت فولاد را مورد بررسی قرار دادهاست. در ادامه میخوانید:
* صادرات فولاد در حال حاضر چه شرایطی دارد؟
– در محصولات نهایی به شدت پایین آمده که در این مهم، بیشتر خودتحریمی و سیاستهای بانک مرکزی و وزارت صمت دخیل بوده است لذا عمده بازارهای صادراتی را از دست دادهایم و کشورهای دیگر جایگزین ایران شدهاند!
جهش تولید با صادرات اتفاق میافتد، چرا که ظرفیت تقاضا در کشور محدود است.
* تالار دوم در مرکز مبادله، اثری در بحثهای صادراتی و بازگشت ارز داشته است؟
– ما با وزارت صمت درگیر این مساله هستیم که ارز محصولات فولادی باید به قیمت نزدیک به بازار آزاد در تالار دوم عرضه شود چرا که فاصله ارزهای 70 و 110 هزار تومانی بیشتر مشوق واردکنندههاست و تولیدکننده را از بازی خارج میکند.
* آیا درآمدهای معدنی و فولادی در شرایط تحریم میتواند جایگزین درآمدهای نفتی شود؟
– ما در یک نظام تصمیمگیری بینالمللی تحریم هستیم با این همه هنوز هم درآمدهای نفتی همچنان بالاترین ارزآوری را دارد که صنایع دیگری مانند پتروشیمی هم با آن قابل رقابت نیستند البته در شرایط تحریمی، سیاستها بایستی به سمتی هدایت شود که از خامفروشی فاصله بگیریم چرا که منافعمان در این مساله نیست و امکان دارد از درآمدهای ارزی هم محروم شویم در این میان علاوه بر ایجاد تسهیل در امر صادرات باید خودتحریمی را از سر راه تولیدکننده برداشت تا صدور محصولات داخلی رونق بگیرد.
سعید شریعتی: ارز محصولات فولادی باید در تالار دوم نزدیک به قیمت بازار آزاد عرضه شود.
* موضوع جهش تولید چه اندازه تحقق یافت؟
– جهش تولید با صادرات اتفاق میافتد چون که ظرفیت تقاضا در کشور محدود است و بازار داخل به سرعت اشباع میشود و اگر تولید بخواهد جبرانکننده تحریمها باشد و ارزآوری برای کشور اتفاق بیفتد راهی جز این که موانع را از سر راه صادرکنندگان برداریم نداریم.
* روسیه به عنوان همسایه استراتژیک ایران به واسطه جنگ اوکراین از سوی آمریکا و اروپا تحریم شده است، او در مساله فولاد چگونه عمل میکند؟
– روسها یکی از رقبای قدرتمند ایران هستند که به دلیل تحریمهای غرب سیاست دامپینگ (2) پیشه کردهاند. نکته دیگر این که از موانع مهم تولیدکنندگان داخلی همین مساله رقابت با کشورهایی مانند روسیه میباشد که در شرایط تحریمی با پایین آوردن قیمتها، فرصت را از تولیدکنندگانی مانند ایران میگیرند و حضور در بازارهای جهانی را دشوار میکنند.
* این سیاست را در مورد سایر محصولات هم به کار میگیرند؟
– بله، نمونه بارز مساله، نفت است! مسکو نفتی را که 70 دلار است 36 دلار میفروشد و عرصه را بر کشورهایی مانند ایران تنگ میکند.
بازی روسها با کارت ایران در عرصه بینالملل
* چرا رقابت ما با روسیه در حوزههای نفت و فولاد موجب کمرنگ شدن حضور ایران در بازارهای جهانی میشود؟
– برای این که مقیاس تولید روسها به مراتب از کشور ما بیشتر است و در مواردی آنها با کارت ایران در عرصههای تصمیمگیریهای بینالمللی بازی میکنند.
* پینویس:
(1) ارزش تولید از دست رفته صنعت فولاد ایران در 4 سال گذشته به دلیل محدودیتهای انرژی به 14 میلیارد دلار رسیده است.
(2) دامپینگ (Dumping) به معنای بازارشکنی است؛ واژهای که در تجارت بینالمللی جایگاه ویژه دارد.
* عبدالله خلیلی
انتهای پیام/
