برجسازی و احداث برج ویلا در کنار جادههای اصلی، حدفاصل شهرها و روستاهای پرسفر استان مازندران به شکل چشمگیری در حال افزایش است. پیشتر تمایل به ساخت برج ویلا در شهرها و حتی روستاهای شمال موجب ساخت این مدل اقامتگاه مسکونی شده بود، اما اخیرا پای این سازههای بلندمرتبه به جادههای محلی استان هم باز شده است.
درواقع برج ویلاها امکان بهرهبرداری اقتصادی بیشتر از یک قطعه زمین را به مالک یا سرمایهگذار میدهد، اما محدودههایی که این نوع ویلاها در حال ساخت هستند، براساس اصول اولیه شهرسازی و همچنین حفظ منابع طبیعی، نقاط ممنوعه برای ساخت و ساز محسوب میشوند.
بعد از عرصههای جنگلی و زمینهای کشاورزی حالا نوبت به ویلاسازی در کنار جادههای اصلی حدفاصل شهرها و روستاهای پرسفر رسیده است.
بر این اساس در شرایطی که شورای عالی شهرسازی و معماری کشور، دستدرازی به محدودههای سبز و جنگلی شمال را به عنوان خط قرمز بدون مذاکره اعلام کرده است، این افزایش سرعت زمینخواری توسط ویلاسازها و عاملان تغییر غیرمجاز کاربری اراضی مزروعی، کشاورزی و… بسیار پررمز و راز به نظر میرسد.
پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین درباره روند تخریب محیط زیست در شمال کشور با دکتر هادی کیادلیری، معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست به گفتوگو نشستهاست که در ادامه میخوانیم:
* به نظر میرسد برخی از مسوولین با چراغ سبز نشان دادن به جنگلخوارها دست عاملان تغییر غیرمجاز کاربری زمین در شمال را باز گذاشتهاند؟
– متاسفانه ساخت و سازهای غیرمجاز که بدون طرح و برنامه با شکلهای نامتقارن و ناموزون و بعضا پراکنده در عرصههای جنگلی و زمینهای کشاورزی صورت گرفته و میگیرد، طبیعت را نابود خواهد کرد. بر این اساس با افزایش بیرویه جمعیت در واحد سطح، شمال کشور در آینده از نظر آب، زباله، ترافیک و… دچار بحران میشود و با بلندمرتبهسازیهایی که بعضا در عرصههای جنگلی مناطقی مانند رامسر انجام میگیرد بسیاری از روستاها تبدیل به شهرکهای بزرگ و خوشنشین شده و مدیران بومی با تساهل و تسامح همچنان در حال اعطای مجوز ساخت هستند.
معاون سازمان حفاظت محیط زیست: با افزایش بیرویه جمعیت در واحد سطح، شمال کشور از نظر آب، زباله، ترافیک و… دچار بحران میشود.
* جنگ 12 روزه و تجاوز اخیر امریکا و اسراییل به شهرهای بزرگ، مهاجران جنگی را درصدد برپایی خانه دوم در مناطق شمالی کشور کرده است این موضوع چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟
– به هرحال این مهم زمینه را برای افراد سودجو فراهم میکند؛ در شرایط موجود هم در روستاها، جمعیت بومی خیلی کمتر شده که نتیجه آن تغییر فرهنگ و کاهش منابع است و قطعا ادامه آن موجب رشد و پیشرفت در شمال کشور نمیشود. نمونه بارز این ادعا، کلاردشت است که امروز تبدیل به بلوک، آجر و ساختمان شده و از زیبایی گذشته آن خبری نیست این معضل در انتظار سایر عرصههای شمال نیز هست.
بسیاری از سواحل به دستگاههای دولتی و بعضا افراد واگذار شده و مردم عادی دسترسی آزاد به ساحل و دریا ندارند.
* با چند برابر شدن ترافیک در جادههای شمال کشور، موضوع گردشگری هم تحتالشعاع قرار گرفته ضمن این که بسیاری از مسافران غیرساکن هم دیگر دسترسی آزاد به ساحل و دریا ندارند؟
– بله، آخرین حلقه و رینگ آزادراه تهران – شمال به شهرهایی میرسد که زیرساخت گردشگری ندارند. به عبارت دیگر بنبست است. از طرفی بسیاری از سواحل به دستگاههای دولتی و بعضا افراد واگذار شده و مردم عادی دسترسی آزاد به ساحل و دریا ندارند. در این میان، در برخی شهرها مانند چالوس، در سواحل، کافه و رستوران زدهاند و در عبور از جاده ساحلی، دیگر دریا دیده نمیشود ضمن این که معلوم نیست فاضلاب و زباله آنها به کجا میرود؟ شهرداری و منابع طبیعی هم چنین وضعیتی را متوجه یکدیگر میدانند و همدیگر را مقصر قلمداد میکنند.
* بنابراین شمارش معکوس برای نابودی محیط زیست در شمال آغاز شده است!
– شک نکنید که به این نقطه خواهیم رسید. شاید باور نکنید ما امسال در شمال آلودگی هوا داشتیم! بر این اساس بایستی درمناطق طبیعی و محیط زیست تفکر بلندمدت حکمرانی داشت و به مدیرانی که کارهای اشتباه میکنند نباید پاداش سیاسی داد.
انتهای پیام/
* عبدالله خلیلی
