* نیلوفر خلیلی
وزارت بهداشت تاکید دارد: کمبودهای دارویی در کشور زیبنده مردم نیست، بر این اساس باید ضمن تامین نیازهای داخلی درصدد تهیه مواد اولیه دارویی بود. این وزارتخانه با تاکید بر این که ایران زمانی در مرز پیشرفت علمی قرار میگیرد که سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارویی داشته باشد، خاطرنشان کرد: حرکت کشور در مرزهای علمی دارویی زمانی تحقق مییابد که با تولید داروهای «شیمی درمانی» و «های تک» همراه گردد.
بررسیهای میدانی نشان میدهد: قیمتگذاری همه اقلام دارویی در ماههای اخیر انجام شده و داروخانهها، شرکتهای دارویی و پخش بابت مطالباتشان ۱۴ همت دریافت کردهاند.
* عضو هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع دارویی: شرکتها در موارد بسیار برای خرید ارزی که بانک مرکزی اختصاص داده، ریـال ندارند!
* این که بخش اعظمی از داروها مشمول بیمه نمیشوند، مصوبه قانونی دارد. شرکتها هم از این امر استقبال میکنند تا پولشان را مستقیم از مشتری بگیرند.
پایگاه خبری «سرمایه و ثروت آنلاین» در گفتوگو با حسن ریاحی، عضو هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع دارویی به بررسی وضعیت دارو در کشور پرداخته است:
* چالشهای پیش روی صنعت دارو در ایران کدامند؟
– ارز و نقدینگی؛ در سالهای اخیر هم محدودیتهای بسیاری در دادن اعتبار به شرکتهای دارویی ایجاد کردهاند. در واقع اگر نقدینگی تامین شود با کمبود دارو مواجه نمیشویم. در این میان تحریمها هم مزید بر علت شدهاند.
* اما دولتها همواره بر تامین ارز و نقدینگی شرکتهای دارویی تاکید داشتهاند.
– بله، آنها وعده میدهند اما آن طور که باید و شاید محقق نمیشود، در مواردی دیده شده که برخی شرکتهای دارویی برای ارزی که بانک مرکزی به آنها اختصاص داده، ریـال نداشتهاند!
* غربیها میگویند در موضوع تحریمها، کاری با غذا و دارو ندارند این ادعا چه اندازه صحت دارد؟
– بله، تحریم دارویی وجود ندارد اما وقتی سیستم بانکی درگیر تحریمهای اقتصادی است شرکتهای تولید دارو امکان نقل و انتقال پول به خارج را ندارند و در تامین مواد اولیه دچار مشکل میشوند.
* دولت چهاردهم، قیمتگذاری همه اقلام دارویی را انجام داده است. موضع سندیکا در قبال قیمتگذاری دستوری چیست؟
– قیمتگذاری دستوری کار درستی نیست چرا که دارو باید با قیمت واقعی عرضه شود تا شرکتهای دارویی برنامههای توسعه خود را دنبال کنند. دولت هم برای این که حرف خود را به کرسی بنشاند دست به واردات دارو میزند که هزینه آن، گاه به ۱۰ برابر بودجهای میرسد که باید صرف اعتبارات ارزی شرکتهای داخلی شود.
* برای همین، شرکتهای دارویی بعضاً احتکار میکنند؟
– من احتکاری ندیدهام. دارو کالایی است که دارای تاریخ مصرف میباشد و باید شرکتها آن را به دست مشتری برسانند و تامین نقدینگی کنند.
* داروهایی مانند «متازیرو ۹۵»، «گلوکووانس ۵/۵۰۰» که مخصوص بیماران قلبی و عروقی و دیابتی است در بازار کمیاب میباشد، چرا؟
– مشکل در مواد اولیه است که اگر به شرکتهای دارویی برسد این کمبودها برطرف میشود.
* ارزی که در اختیار شرکتهای دارویی قرار میگیرد با چه رقمهایی اختصاص مییابد؟
– برای مواد اولیه ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی میدهند و برای مواد کمکی دارویی، ارز نیمایی ۴۸ هزار تومانی اختصاص مییابد.
* مشکل انسولین و شیرخشک چیست؟
– انسولین کمبود جهانی دارد. در ایران هم خیلیها دنبال انسولین «نووو» هستند که دانمارکی است. در مورد کمبود شیرخشک نیز اگر اجازه بدهند شرکتها با ارز آزاد واردات داشته باشند این مشکل هم مرتفع میگردد.
* پرمصرفترین داروها در ایران کدامند؟
– آنتیبیوتیکها، استامینوفن و متفورمین، مردم ما خودسرانه دارو مصرف میکنند و پزشکان در موارد بسیار طبق سلیقه بیمار عمل میکنند.
* چرا بسیاری از داروها مشمول بیمه نمیشوند؟
– این موضوع مصوبه قانونی دارد تا از تعهدات بیمهها بکاهد، شرکتهای تولیدی هم از این امر استقبال میکنند تا بتوانند مستقیم از مشتری پولشان را دریافت کنند.
