گفت‌وگو با کاپیتان تیم ملی والیبال بانوان؛ زندگی ورزشی بدون بیمه و بازنشستگی

والیبال مردان ایران از راه‌یابی به المپیک بازماند. در این میان،‌ والیبال زنان نیز در چلنج کاپ آسیا به رتبه ششم دست یافت تا نشان دهد حال و روز این رشته ورزشی در کشور خوب نیست.

* آیتک سلامت: ۶ ماه حضور در اردوهای تیم ملی بدون حقوق سپری می‌شود، مشغله ورزشی هم اجازه یافتن شغل دوم را نمی‌دهد.

* بازی در المپیک سقف آرزوی هر ورزشکاری است.

* کسی اسپانسر والیبال زنان نمی‌شود چون پخش زنده تلویزیونی ندارد.

«سرمایه و ثروت آنلاین» در این باره با «آیتک سلامت» کاپیتان ملی والیبال بانوان به گفت‌وگو نشسته است. او این رشته را از ۱۵ سالگی و از رده ملی نوجوانان آغاز کرد و در لیگ برتر در تیم‌هایی چون سایپا، ذوب‌آهن، باریج اسانس، شهرداری تبریز و… جزو چهره‌های شاخص بود.

* المپیک پاریس ماه آینده برگزار می‌شود، احساس شما نسبت به این تورنمنت چیست؟

– بازی در المپیک، سقف آرزوی هر ورزشکاری است و حضور در آن دلچسب می‌باشد. امیدوارم تیم‌ها و ورزشکاران ایرانی که به این بازی‌ها راه یافته‌‌اند، بهترین عملکرد را داشته باشند و دست پر بازگردند.

* چرا مردان ایران از راهیابی به المپیک بازماندند؟

– برای این که مربی تیم ملی خیلی دیر تعیین شد، از طرفی لژیونرها هم در ملحق شدن به اردو به نوعی تعلل داشتند و این دو موجب گردید هماهنگی لازم بین بازیکنان شکل نگیرد.

* نسل قبل، ظاهرا دیگر تکرار نمی‌شود؟

– آن نسل طلایی بود باید به این تیم هم فرصت داد که لازمه آن صبوری مردم است.

* زنان هم شرایط مطلوبی ندارند؟

– بله، همین طور است. نتوانسته‌ایم تاکنون عنوان خوبی کسب کنیم. با این حال اردوهایی برگزار می‌شود تا به نتیجه مطلوب برسیم بد نیست بدانید  در چلنج کاپ آسیا که در فیلیپین انجام گرفت ترکیب تیم ملی از جوانان و تیم زیر ۲۳ سال بود ما پله پله پیش می‌رویم و فعلا هدف بزرگ‌مان آسیاست.

* لیگ چه زمانی شروع می‌شود؟

– پاییز.

* شما عضو  کدام تیم هستید؟

– فصل گذشته در سایپا بودم و اکنون بازیکن آزاد محسوب می‌شوم. سایپا قرار است شهریور ماه به جام باشگاه‌های آسیا در چین اعزام شود.

* قراردادها، چگونه است؟

– خوب نیست، سقف قرارداد برای یک فصل ۷۰۰ میلیون تومان است و از بیمه و بازنشستگی هم خبری نیست.

* والیبال زنان اسپانسر دارد؟

– پیدا کردن اسپانسر برای والیبال زنان دشوار است چون بازی‌ها پخش تلویزیونی ندارد و مسابقات تنها با حضور تماشاگر زن برگزار می‌شود.

* حقوق‌تان چگونه است؟

– درآمد ما همان پول قرارداد لیگ است و در بازی‌های ملی حقوق نمی‌گیریم. در مسابقات هم اگر عنوانی به دست بیاوریم، پاداش‌مان تا سقف ۱۰ میلیون تومان می‌باشد!

* شغل دیگری جز والیبال ندارید؟

– نخیر، برای این که فرصت نمی‌شود. ۶ ماه اول سال در اردوهای تیم ملی به سر می‌بریم و در ۶ ماه دوم سال درگیر لیگ هستیم.

* شهر شما تبریز، از نظر والیبال چه شرایطی دارد؟

– آذربایجان شرقی در این رشته ورزشی پتانسیل بالایی دارد، تبریز هم در رده‌های سنی مختلف ۴ بازیکن به تیم‌های ملی داده است. با این حال در زمینه استعدادیابی خوب عمل نمی‌شود، چرا که اساس کار از تیم‌های پایه می‌باشد. ضمن این که بسیاری از بچه‌های تبریز در شهرهای دیگر توپ می‌زنند.

* تبریز را با تراکتور می‌شناسند، میانه‌تان با فوتبال چگونه است؟

– فوتبالی نیستم، اما دوست دارم در مسابقات لیگ تراکتور موفق باشد، حضور در اردوهای تیم ملی و فشردگی بازی ها در لیگ‌ برتر این امکان را به ما نمی‌دهد که رشته دیگری جز والیبال را دنبال کنیم.

* شما قبل از ورود به والیبال، ژیمناستیک کار می‌کردید چرا آن رشته را رها کردید؟

– من از ۷ تا ۱۳ سالگی ژیمناستیک را به صورت حرفه‌ای دنبال کردم اما چون این رشته، تیم ملی ندارد و  امکان حضور در مسابقات بین‌المللی برای دختران فراهم نیست از آن فاصله گرفتم. نکته دیگر اینکه قدّم بلند بود و همین مساله زمینه را برای ورود به رشته دیگری مانند والیبال فراهم می‌کرد.

* نظرتان درباره تحصیلات عالی در ورزش چیست؟

– من دیپلم تربیت بدنی دارم و برای راهیابی بدون کنکور به دانشگاه باید قهرمانی آسیا را در رزومه خود داشته باشم.

* عبدالله خلیلی

امتیاز دهید

مقالات مرتبط