قرن بیست و یکم، قرن جابجایی قدرت از انسان خردمند به هوش مصنوعی و ربات هایی دانسته می شود که با در اختیار داشتن همه اطلاعات یا «اینترنت همه چیز» قادر خواهند بود سرنوشت نوع بشر را کنترل کنند.
حرکت خودروهای بدون سرنشین و یا فروشگاه های مواد غذایی بدون فروشنده همچنین نقل و انتقال پول بدون حضور فیزیکی انسان، زمانی نه چندان دور سوژه فیلم ها و سریال های تخیلی هالیوود بود که ما را به دور از قیل و قال های تحولات فناورانه در کنچ زندگی های روزمره مان فرو می برد تا سپاسگزار آرامشی باشیم که داریم، غافل از اینکه رشد سریع تکنولوژی و نتایج مطالعات علمی، بی رحمانه همه بسترهای امن کلونی های اجتماعی خودساخته مان را در خواهد نوردید، به طوریکه هر ذهن، هویت و تفکری که قادر به انطباق خود با این قطار سریع السیر نباشد، می بایس عواقب سخت آن متحمل شود.
شاید همانطور که طرح ایده «دهکده جهانی» مارشال مک لوهان در عصر رادیو و تلگراف، نوعی توهم بدور از واقعیتی دانسته شد که امروز عینا سرنوشت همه جهان را بواسطه شبکه های در هم تنیده فضای مجازی به هم گره زده است به گونه ای که حتی انواع فیلترینگ و سیاست انکار، قدرت مقاومت در برابر این سیل جهانی را نداشته باشد، حضور هوش مصنوعی در عرصه های مختلف صنعت، کشاورزی و خدمات از پزشکی تا تدریس نیز در آینده ای نه چندان دور موجب غافلگیری جوامعی خواهدشد که هنوز به سرعت خود باروری تکنولوژی ایمان نیاورده اند.
بنابراین به روایتی امروزه توسعه همان بستر حرکت بر دامنه داده هایی برپایه تحولات تکنولوژیکی فرامدرن است و از این رو میزان توسعه یافتگی جوامع نیز برمبنای اطلاعات و میزان برخورداری آنها از این فرصت می تواند ارزیابی شود.
پرواز پهبادها در آسمان، انجام جراحی های حساس با حضور مجازی جراحان سراسر جهان، ویراژ خودروهای بدون سرنشین در خیابان های برخی ممالک و مهم تر از همه آنها، مطالعات علمی در زمینه احتمال انتقال زندگی از زمین به کرات دیگر، نمونه هایی از واقعیاتی است که به ما یادآوری می کند، ایمان به گستردگی دیوان سالاری اداری، باور به عملکرد مثبت تمرکز اطلاعات و برنامه ریزی آموزشی تنها برای یادگیری محفوظات و … متعلق به عصر انقلاب صنعتی و دوران مدرنیته ای بوده است که دیگر نمی تواند راهگشای مشکلات برای دستیابی به توسعه باشد هرچند هنوز برخی جوامع با این دغدغه ها دست و پنجه نرم می کنند.
درست همانطور که نه انکار و بازدارندگی بلکه کسب مهارت سوادرسانه ای شهروندان را قادر خواهد کرد بهترین عملکرد ممکن را در فضای مجازی داشته باشند، اکنون با شرایط اقتصادی و علمی پیش رو نیز تنها راه توسعه، پرورش انسان های هوشمند و مطلع از فناوری های روز بین المللی است تا در فرصت های جهانشول بتوانند بهترین انتخاب ها را داشته، علاوه بر نجات خود از خیل بیکاران با سواد بدون مهارت، حضور جهانی مثمرثمری در این رقابت بزرگ تکنولوژیکی داشته باشند.
