* میزان فقر در جامعه سالمندان، بیش از ردههای دیگر عمر است.
مرکز تحقیقات سالمندی اعلام کرد: سن بازنشستگی در کشور به طور میانگین ۵۲ سال و امید به زندگی ۷۵ سال است به گونهای که یک سوم عمر مردم در دوره بازنشستگی و سالمندی سپری میشود. با این حال در ایران برنامه و متولی مشخصی برای سالمندی وجود ندارد.
بررسیها نشان میدهد: میزان فقر در جامعه سالمندان یش از ردههای دیگر عمر است و چالش مهم پیش روی این قشر معیشت آنهاست. بر این اساس در حال حاضر ۵۴ درصد سالمندان کشور مستمری دریافت نمیکنند. از طرفی به دلیل تغییرات فرهنگی و اجتماعی، فرزندان کمتر از پدر و مادر خود نگهداری میکنند. این شرایط موجب شده یک میلیون و ۳۰۰ هزار سالمند تنها باشند، البته در آینده نزدیک، ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار سالمند مجرد هم خواهیم داشت که نیروی مراقب ندارند! مرکز تحقیقات سالمندی با تاکید بر این که هزینه نگهداری هر سالمند در ماه ۹ تا ۱۰ میلیون تومان است، خاطرنشان کرد: متاسفانه یارانه متناسب با این نیاز در کشور نداریم و دولت و سازمانهای بیمهگر هم توجهی به این مهم ندارند چرا که جای خالی حمایتهای بیمهای برای دریافت خدمات طولانی مدت توسط سالمندان بیش از هر زمان دیگر احساس میشود. از سوی دیگر در وضعیت موجود به ازای هر ۶۴۰ سالمند در کشور یک تخت آسایشگاهی هست در حالی که در کشورهای توسعهیافته به ازای هر ۱۸ نفر سالمند یک تخت آسایشگاهی آماده ساختهاند.
بد نیست بدانید حدود ۳۰ درصد از سالمندانی که در آسایشگاهها نگهداری میشوند مجهولالهویه هستند و توسط فرزندان رها شدهاند. بنابراین سالمندان مجرد در آینده یک ابر بحران را رقم خواهند زد.
