* ساختمان مشابه سایر کالاهای اقتصادی نظیر سکه و طلا به نرخ ارز وابسته شده است!
گزارش مرکز آمار ایران نشان میدهد: در پاییز سال ۱۴۰۰ متوسط اجاره بهای ماهانه مسکن به علاوه ۳ درصد مبلغ ودیعه در مناطق جنوبی تهران با حقوق یک ماه یک سرپرست خانوار سه نفره برابری میکرده است! این معیار که براساس سطح حداقلی حقوق و دستمزد مصوب وزارت کار در نظر گرفته شده حکایت از آن دارد که اجارهنشینی و تأمین هزینه آن از توان مالی خانوارهای مستأجر خارج شده است. براساس مقایسه آمار سرشماریهای سالهای ۵۵ و ۶۵ بیش از ۸۰ درصد تقاضای موجود مسکن در بازار شامل درخواستهای مصرفی بود. این یعنی از هر ۱۰ معامله انجام شده ۸ داد و ستد برای تأمین سرپناه و سکونت انجام میپذیرفته است. با این حال آخرین سرشماری انجام گرفته تأکید دارد میزان تقاضای مصرفی به کمتر از ۳۰ درصد رسیده و ۷۰ درصد معاملات جنبه سرمایهای و سوداگری دارد. لذا باید گفت بررسی آمار قیمت ساختمان در شهر تهران در ۵ سال اخیر بیانگر آن است که بازار مسکن در پایتخت از سال ۹۴ تاکنون با قیمت هر متر مربع حدود هزار دلار معامله شده است. معنی و مفهوم این تغییر ماهیت در بازار ملک و املاک آن است که قیمت مسکن مشابه سایر کالاهای اقتصادی نظیر سکه و طلا به نرخ ارز وابستگی یافته است و اگر تعریف حباب قیمت آپارتمان را مابهالتفاوت قیمت حال حاضر با روند تاریخی قیمت دلاری مسکن در نظر بگیریم در بازار سرمایهای و سوداگری ملک و املاک شاهد حباب ۳۳ درصدی هستیم که نرخ در آن به ۴۲ میلیون تومان در متر مربع رسیده که معادل ۱۴۹۷ دلار است!
