در حالی که کارزارهای ضد مهاجرتی در اروپا در حال شکلگیری است، دولت آلمان به افرادی که دنبال کار در این کشور هستند فرصت میدهد تا آسان، سریع و قانونی مهاجرت کنند.
افراد جویای کار باید هزینههای زندگی خود را بپردازند و تنها در صورتی که بتوانند در کمتر از یک سال شغل دایمی با حقوق ناخالص سالانه ۴۰ هزار و ۷۷۰ یورو پیدا کنند میتوانند به اقامت خود در آلمان ادامه دهند، البته تحت شرایط خاص مدت زمان جستجوی کار حداکثر تا دو سال نیز قابل تمدید است.
* با ویزای دیداری در کانادا میتوان به کار رسید، سوئد برای جستجوی کار، اقامت یک ساله میدهد و چین، مدرسین زبان را با حقوق بالا جذب میکند.
* گروههای سنی ۱۸ تا ۲۵ سال تمایلی به کار با حقوق قانون کار نشان نمیدهند. ترجیح این افراد دستفروشی، رانندگی در اسنپ و فعالیت در فضای مجازی است.
همه متقاضیان باید حداقل دو سال آموزش حرفهای یا مدرک دانشگاهی به رسمیت شناخته شده در کشور مبدا را داشته باشند. به این معنا که فرد درخواستکننده حداقل باید تحصیلاتی تا مقطع فوق دیپلم ارایه دهد.
داشتن مدرک زبان آلمانی در سطح ابتدایی A یا انگلیسی متوسط B نیز یکی از شرایط لازم برای گرفتن ویزاست.
متقاضیان همچنین باید ثابت کنند که از تمکن مالی برخوردار هستند که استاندارد سالانه فرضی دولت آلمان برای هر نفر در حدود ۱۲ هزار و ۳۰۰ یورو است.
فرد متقاضی میتواند پس از دریافت ویزای «کارت شانس» همسر و فرزندان خود را نیز به اقتصاد اول اتحادیه اروپا بیاورد.
بابک هاشمیپور، رییس کانون کارفرمایی انجمنهای صنفی دفاتر مشاوره شغلی و کاریابیهای غیردولتی در گفتوگو با «سرمایه و ثروت آنلاین» به تشریح بازار کار در آن سوی مرزها و داخل کشور پرداخته است:
* برای دریافت ویزای «کارت شانس» چگونه باید اقدام کرد؟
– متقاضی میتواند شخصاً تقاضا دهد. البته اگر از کاریابیها، مشاوره بگیرد خیلی بهتر است چون شرایط «کارت شانس» مرتب به روز میشود. طرح آلمان برای کسانی که مدرک زبان آلمانی در سطح B1 و B2 دارند و گروه پزشکی با مدرک B2 و C1 اولویتهایی قایل شده است. در این میان مشاغل فنی با مدارک فوق دیپلم و لیسانس و کسانی که از سازمان فنی و حرفهای گواهی گرفتهاند مزیتهایی دارند. با این حال اگر کارفرما مجاب نشود متقاضی میبایست دورههای کارآموزی با حقوق را بگذراند که معمولاً ۶ ماه تا ۳ سال زمان میبرد.
* کشورهای دیگر اروپایی چه شرایطی دارند؟
– آنها ترجیح میدهند از افراد مقیم در اروپا استفاده کنند. برای این که کارفرما مطمئن نیست که متقاضی کار در ایران بتواند به موقع ویزا بگیرد بنابراین رزومههای ایرانیان برای بررسی در اولویت قرار نمیگیرد البته سوئد برای جستجوی کار، اقامت یکساله میدهد.
* از عراق، عمان و امارات بگویید؟
– عراق از کارجوی ایرانی اشباع شده ضمن این که نیروی کار آفریقایی در آن کشور فراوان یافت میشود که به هر کاری تن میدهند و به نوعی بردگی میکنند. پیش از این ایرانیان بازار کار ساختمانی را در شهرهایی نظیر نجف و حتی اقلیم در دست داشتند که با ورود کارگران هندی و پاکستانی که حقوق کمتری دریافت میکنند، کارفرمایان عراقی آنها را ترجیح میدهند. عمان برای کسانی که در آن کشور کسب و کار راه بیندازند مناسب است. در امارات هم به اندازهای کارگر از ملیتهای مختلف وارد شده که به لحاظ پسانداز مالی جذابیت ندارد.
* شرایط در کانادا و استرالیا چگونه است؟
– درباره استرالیا که وضعیت قابل بحث نیست و باید دور آن را خط کشید اما کانادا خوب است آن هم در صورتی که با ویزای دیداری اقدام کرد. در این موقعیت تا آخر بهمن ماه سال جاری به ایرانیان اجازه کار سه ساله میدهند که از این طریق هم میتوان اقامت گرفت و دردسر آزمون زبان خارجی هم نیست. البته این راه هم باید گفت که در ویزای دیداری از هر ۷ درخواست فقط یک مورد با موافقت روبرو میشود.
* کانادا اقامت کاری نمیدهد؟
– این پروسه، زمانبر است و کارفرما منتظر نمیماند پس، این روال توصیه نمیشود.
* چین چه برنامهای برای ایرانیان دارد؟
– او مدرس زبان با آیلتس ۷ یا تافل بالای ۱۰۰ میخواهد. بازار برای این افراد خوب است و حقوق قابل توجه هم میگیرند.
* در داخل کشور، اوضاع چگونه پیش میرود؟
– تمام شهرهای صنعتی برای جذب نیروی کار تقاضا دارند اما افراد متقاضی تمایلی نشان نمیدهند!
* چرا؟
– چون کار با حقوق قانون کار برایشان جذابیت ندارد و گروههای ۱۸ تا ۲۵ ساله ترجیحشان فعالیت در اسنپ، دستفروشی و فضای مجازی است که از این رهگذر میتوانند به درآمد ماهانه بین ۱۰ تا ۱۴ میلیون تومان برسند.
* واکنش وزارت کار در این میان چیست؟
– فقط آمارهای عجیب و غریب درباره اشتغال میدهد و ارتباط خود را با کاریابیهای خصوصی به حداقل رسانده است.
* کامیاب بهرودی
