براساس آمارهای بانک مرکزی، خانوارهای حاضر در دهکهای هزینهای بالاتر که ثروتمندان را تشکیل میدهند از دهکهای پایینتر که همان افراد با سطح درآمد و هزینه کمتر هستند، تورم بیشتری را تجربه میکنند!
* بیشترین بار تورم یعنی بالای ۴۰ درصد بر دوش دهک دهم یعنی افراد برخوردار جامعه است.
علت تفاوت تورم دهکها به شیوه هزینهکرد آنها بازمیگردد؛ خانوارهای ایرانی با هر سطح درآمد و هزینه، سبد مصرفی متفاوتی دارند و از برخی کالا و خدمات بیشتر و از بعضی از آنها کمتر استفاده میکنند، از دیگر سو، میزان افزایش قیمتها در دستهبندی گوناگون این کالا و خدمات متفاوت است و همین تفاوت سبب اختلاف تورمهای ثبت شده برای دهکهای هزینهای میباشد. طبق دادههای مرکز آمار، کالاهای خوراکی، آشامیدنی و دخانیات اهمیت بیشتری در سبد مصرفی خانوادههای دهکهای پایینتر دارد اما در دهکهای بالاتر، اهمیت کالاهای غیرخوراکی بیشتر میشود.
آمارها نشان میدهد که ضریب اهمیت خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات در دهک اول ۴/۴۲ درصد بوده و این رقم در دهک دهم به ۶/۲۱ درصد کاهش یافته است. در مقابل دهک اول ۶/۵۷ درصد از هزینههای خود را به کالاهای غیرخوراکی و خدمات اختصاص داده و این میزان در دهک دهم برابر ۴/۷۸ درصد بوده است.
بد نیست بدانید در حالی که نرخ تورم ۱۲ ماهه منتهی به فروردین ۱۴۰۳ در کل کشور معادل ۸/۳۸ درصد بوده، دهک اول کمترین نرخ تورم سالانه معادل ۷/۳۴ درصد را ثبت کرده و این رقم در بالاترین دهک هزینهای در سطح ۱/۴۰ درصد قرار گرفته که اختلافی برابر با ۴/۵ درصد را نشان میدهد!
