بداخلاقی در تریبون ­های رسمی؛ گفت و­گو با دکتر عماد افروغ: عد­ه ­ای برای خورشت انتخابات، دنبال گوشت قربانی هستند

  • برخی افراد به برنامه‌های غیر زنده رسانه ملی نمی­ آیند چون از سانسور می ­ترسند برخی هم از این فرصت برای خالی کردن خودشان بهره می‌برند.
  • این شائبه در اذهان عمومی برخی افراد وجود دارد که در سیاست همه چیز مباح است، لذا در فصل انتخابات برای رای جمع کردن به هتاکی و کوبیدن دیگران متوسل می‌شوند.

برنامه «زاویه» رسانه ملی که ظاهراً با هدف گفت و­گو و اندیشه افزایی تهیه و تولید می­شود با سخنان سخیف عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه نه تنها راهی به سوی تعامل نگشود بلکه با افترا و هتاکی راه را هم بند آورد!

صدا و سیما گرچه بابت این موضوع از رییس جمهور و افکار عمومی عذرخواهی کرد اما با تدارک برنامه دیگر از قول وزیر مستعفی دولت اعلام کرد که رئیس جمهور نه تنها با استعفای او مخالفت نکرده بلکه برای طرح موضوعی پیرامون مسائل آموزش و پرورش به او وقت ملاقات نداده است !

تکرار این گونه بی اخلاقی­ها از رسانه ملی و بعضا تریبون­های رسمی به بهانه نگرانی از شرایط کشور، بدعت خطرناکی است که اگر به روال سیاست ورزی تبدیل گردید، اخلاق و سیاست را با هم نابود خواهد کرد.

«سرمایه و ثروت» درباره اتهامات وارد شده در برنامه زاویه که آن را نمی­توان عین به عین بازنشر داد، با  دکتر عماد افروغ جامعه شناس و استاد دانشگاه گفت و­گویی انجام داده است، که در ادامه می‌آید:

  • ظاهراً بد اخلاقی در تریبون های رسمی و رسانه ملی در حال نهادینه شدن است؟

من افرادی را سراغ دارم که به دیگران فحش و ناسزا داده‌اند و بلافاصله در صدا و سیما، اجرا گرفته­اند این نمی‌تواند تصادفی باشد با این حال برنامه زاویه رسانه ملی که خود من هم در آن حضور داشتم از قبل برای توهین به رئیس جمهور هماهنگی نکرده بود، اگر حقیقت گرا باشیم متوجه می­شویم وقتی آن روحانی مسایل را بر زبان آورد مجری برنامه هشدار داد که نباید فضا را سیاست­زده کرد و وارد مصادیق شد لذا آنچه پیش آمد نا خواسته بود.

  • معمولاً هر از چند گاهی در برنامه های زنده رسانه ملی، شاهد مسائلی از این دست هستیم، وقتی نمی­توانند اداره کنند پخش زنده نداشته باشند؟

یک عده به برنامه­ های غیر زنده نمی­ آیند چون از  سانسور می­ ترسند!

مهم این است که مهمانان برنامه ظرفیت­شان را بالا ببرند و از اینگونه فرصت‌ها برای خالی کردن خود بهره‌ نگیرند.

  • انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ۱۴۰۰ برگزار می‌شود، به نظر می‌رسد ما هرگاه وارد چنین فضایی می‌شویم، بی اخلاقی ها و تسویه حساب‌های سیاسی مثل یک دمل چرکین سر باز می‌زند؟

درست است، در واقع عده­ای در این فضا می‌خواهند خورشت انتخابات را با گوشت دیگران پربارتر کنند و دنبال قربانی می­گردند!  تصور آنها این است که امورات انتخاباتی خود را با کوبیدن سایرین بهتر می توانند پیش ببرند و به تهمت و هتاکی متوسل می‌شوند در واقع  بی­اخلاقی ها، مستمسکی می‌شود تا گروهی از قبل آن رای جمع کنند.

  • چرا در انقلابی که مکارم اخلاق در اولویت آن قرار دارد باید شاهد رذایل اخلاقی باشیم؟

در نظریه پردازی و فهم صحیح از انقلاب اسلامی قرار بود اخلاق درصد ‌بنشیند و توأم با آزادی و عدالت مطرح شود که متاسفانه مشخص شد عده‌ای اولویت‌های دیگری دارند، البته باید توجه داشت که اخلاق شامل رذایل هم می­شود و فقط جنبه مثبت ندارد. بر این اساس برای سیاست نسخه بداخلاقی پیچیده می­شود و به گونه­ای رفتار می­گردد که در سیاست همه چیز مباح است،  غافل از اینکه اباحه‌گری یک فعل اخلاقی مذموم است.

  • چه باید کرد؟

با توجه به جایگاهی که قدرت سیاسی و رسمی در کشور ما دارد، هر بداخلاقی که از او سر بزند به دلیل ارتباط سیاست و اجتماع باهم، آن به جامعه نشت می‌کند و این سرایت، اعتماد را از بین  می‌برد. در آن صورت مردم دیگر اعتنایی به صاحبان قدرت نخواهند داشت و راه­شان را جدا می­کنند، این زنگ خطری است که باید صدای آن را شنید.

لذا مسئولین بایستی در تمام قوای کشور و نهادهای رسمی با مردم صادق باشند و در مواجهه با آنان به زور و فریب متوسل نشوند ضمن اینکه برخوردشان با مسائل جامعه باری به هرجهت نباشد.

  • منظورتان این است که بی اخلاقی ابتدا از قدرت رسمی آغاز می‌شود؟

شواهد که این‌گونه می‌گوید وقتی با این مسائل مواجه می‌شویم، جامعه هم پاتک می‌زند البته عد­ای آمده‌اند و ماکیاولیسم را در ایران تئوریزه کرده­اند و بعضاً برای توجیه اعمال­شان سعی دارند به آن لعاب اسلامی هم بزنند!

خبرنگار: امیر ابراهیم خلیلی

امتیاز دهید

مقالات مرتبط