شبکه بانکی و پرداخت کشور در خرداد و تیر ۱۴۰۵ با یکی از مخرب‌ترین و گسترده‌ترین اختلالات سیستمی در تاریخ خود مواجه شد. این اختلالات که ناشی از یک حمله سایبری هماهنگ و چندمرحله‌ای به زیرساخت‌های حیاتی کشور بود، علاوه بر فلج کردن موقت تراکنش‌های خرد و کلان میلیون‌ها شهروند، زنگ خطر جدی را در خصوص میزان تاب‌آوری ساختاری کشور به صدا درآورد.
این بحران بانکی در قالب دو موج عملیاتی اصلی و پیاپی رخ داد که هسته خدماتی و پلتفرم‌های پرداخت کارت‌محور کشور را هدف گرفت.
حمله سایبری هماهنگ و چندمرحله‌ای به زیرساخت‌های بانکی
به گزارش پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین، در پاسخ به این وضعیت اضطراری، شرکت خدمات انفورماتیک به عنوان هاب فنی و ارائه‌دهنده زیرساخت مشترک پرداخت به این بانک‌ها، تصمیم گرفت به منظور مهار دامنه نفوذ، جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز و صیانت از اطلاعات حساس مالی مشتریان، ارائه خدمات پایه مبتنی بر کارت را در سراسر کشور به صورت موقت معلق کند. اگرچه در روزهای بعد بخشی از خدمات کارتی به صورت ناپایدار احیا شد، اما ریشه‌های نفوذ همچنان فعال باقی ماند.
حمله به خدمات کارت‌محور و تراکنش‌های آنلاین بانک‌های ملی و صادرات
در حالی که تیم‌های تخصصی پدافند سایبری در حال تلاش برای بازگرداندن پایداری به شبکه بودند، موج دوم و شدیدتری از حملات در تاریخ ۲ تیر ۱۴۰۵ سیستم‌های هسته بانکی را نشانه رفت. این حمله بار دیگر خدمات کارت‌محور و تراکنش‌های آنلاین بانک‌های ملی و صادرات را به طور کامل متوقف کرد.
دراین میان بر خلاف تصورات سنتی پدافند غیرعامل که فیلترینگ و انزوای شبکه را سدی دفاعی در برابر حملات سایبری قلمداد می‌کنند، شواهد فنی و مستندات امنیتی سال ۱۴۰۵ نشان می‌دهند که فیلترینگ خود به یکی از بزرگ‌ترین پیشران‌های تخریب زیرساخت و تسهیل حملات سایبری تبدیل شده است.
فیلترینگ یکی از بزرگ‌ترین پیشران‌های تخریب زیرساخت و تسهیل حملات سایبری
فیلترینگ باعث شده بخش قابل توجهی از کاربران و حتی کارشناسان فنی برای دسترسی به سرویس‌های ضروری، به استفاده دائمی از فیلترشکن‌ها و پروکسی‌های ناشناس وابسته شوند؛ ابزارهایی که بسیاری از آن‌ها از منابع نامعتبر توزیع شده و دسترسی گسترده‌ای به ترافیک اینترنت کاربران دارند. این وابستگی، سطح حمله را به‌طور قابل توجهی افزایش داده و امکان سرقت اطلاعات، رهگیری ارتباطات، تزریق بدافزار و اجرای حملات را برای مهاجمان فراهم می‌کند.
بحران سایبری خرداد و تیر ۱۴۰۵ خط بطلانی بر فرضیه پایداری سیستم‌ها در بستر انزوای شبکه کشید. سیاست‌های فیلترینگ نه‌تنها مانعی در برابر نفوذ هکرها ایجاد نکرد، بلکه با فرسوده کردن سخت‌افزارها، آلوده کردن کلاینت‌های داخلی و مسموم کردن زنجیره تامین نرم‌افزار، مقاومت شبکه بانکی را از درون متلاشی کرد.
تداوم اصرار بر دکترین‌های منسوخ فیلترینگ و انزوا، شبکه مالی کشور را در جنگ‌های سایبری آینده بیش از پیش بی‌دفاع کرده و بستر مناسبی را برای فروپاشی‌های سیستمی مخرب‌تر فراهم خواهد ساخت.
انتهای پیام/
