ایرانیان مذاکرهکنندگان ترسناکی هستند! این باور یک دیپلمات غربی است که تاکید دارد: سیاستمداران ایرانی ساعتها و ساعتها میتوانند ادامه دهند و فوقالعاده باهوشاند. بر این اساس باید پرسید: امریکاییها چه میخواهند؛ آنها ایران را در بهار امسال بمباران کردند و حکومت تسلیم نشد پس باید بدانند با نیروی هوایی نمیشود جنگ را بُرد…
حال در سایه استقرار «ناوگان به اصطلاح زیبای» دونالد ترامپ در آبهای پیرامونی ایران، تهران بار دیگر به راهبرد مذاکره بازگشته و در پی عقب راندن زمان در پرونده هستهای است.
گفتوگوها میان ایران و ایالات متحده در مسقط از یک منظر، موفق تلقی شد؛ نه به جدال لفظی انجامید «نه به حمله نظامی» و قرار است این مذاکرات همچنان ادامه یابد که دور دوم آن روز سهشنبه در ژنو برگزارشد. وزارت امور خارجه ایران در این روند بار دیگر بر خطوط قرمز تهران تاکید کرد: ایران بر حق غنیسازی پافشاری دارد و برنامه موشکهای بالستیک را خارج از هرگونه دستور کار مذاکره میداند. واشنگتن هم مذاکرات را «آغازی خوب» توصیف کرد و یادآور شد: رئیس جمهور آمریکا برای رسیدن به توافق عجله ندارد. ایران باید به «عدم دستیابی به سلاح هستهای» متعهد شود، عبارتی که در عین سادگی حامل لایههایی از ابهام است.
جنگ منجر به کشتهشدن صدها امریکایی، ضربه سنگین به اسراییل و آشفتگی در بازارهای انرژی خواهد شد.
با این حال مطالبات امریکا، آن گونه که رسانههای این کشور خبر میدهند، دامنه گستردهای دارد. تحویل تمامی ذخایر اورانیوم غنیشده ایران به ویژه حدود 440 کیلوگرم که حرف و حدیثهای بسیاری دارد؛ محدودسازی بُرد موشکهای بالستیک به گونهای که خاک اسرائیل در تیررس نباشد و قطع کامل حمایت تهران از نیروهای مقاومت… در این میان ترامپ که پیشتر بارها تمایل خود را به اقدام نظامی سریع و محدود نشان داده؛ این بار ظاهراً در پی توافقی است که بتواند آن را به عنوان پیروزی عرضه کند، بدون آن که به باتلاق یک جنگ طولانی و منطقهای فرو رود، جنگی که تهران نسبت به وقوع احتمالی آن صریحاً هشدار دادهاست، چنین درگیری میتواند به کشتهشدن صدها امریکایی بینجامد، ضربهای سنگین به اسرائیل وارد کند و در نهایت بازارهای جهانی انرژی را دچار آشفتگی سازد.
مهار غنیسازی ایران نمیتواند برای ترامپ پیروزی سیاسی تلقی شود.
اندیشکده «چتم هاوس» در این باره خاطرنشان کرد: آنچه جلب توجه میکند این است که ایران همچنان بر یک چارچوب ثابت برای مذاکره پافشاری دارد؛ گویی ناوگان ترامپ و هشدارهای او تغییری در معادله ایجاد نکردهاند، شرط و شروط ایران همانهایی است که پاییز سال گذشته و پیش از جنگ 12 روزه مطرح بود. حال پرسش کلیدی این است که آیا ترامپ صبر لازم برای عبور از مسیر پرپیچ و خم یک توافق مذاکره شده را دارد یا نه؟ پرسشی که تهران به وضوح در حال آزمودن صبر آن است.
تصویر اغراقآمیز و نادرست ترامپ از ضعف و قدرت ایران
موسسه کوئینسی در واشنگتن هم با تاکید بر این که در میان تصمیمگیران ایرانی این باور نیرومند وجود دارد که ترامپ تصویری اغراقآمیز و نادرست از ضعف و قدرت ایران در ذهن دارد، خاطرنشان کرد: قطعاً ترامپ تحمل چندانی برای تلفات انسانی یا جنگ فرسایشی ندارد. از طرفی حتی دستیابی سریع به توافقی که صرفاً بر مهار غنیسازی هستهای متمرکز باشد نیز میتواند برای رئیسجمهور امریکا هزینهساز شود و او توافق هستهای 2015 با ایران را زمانی بدترین توافق تاریخ نامیدهبود و اکنون هر توافقی که شباهتی معنادار به آن داشتهباشد، به سختی قابل عرضه به عنوان پیروزی سیاسی خواهدبود، هرچند در مذاکرات جاری هم تهران حاضر به توقف کامل غنیسازی نیست.
انتهای پیام/
