رابرت ردفورد، بازیگر سرشناس هالیوود که بعدها کارگردان و فعال مدنی شد، در ۸۹ سالگی درگذشت.
سیندی برگر، مدیر اجرایی شرکت تبلیغاتی راجرز و کوان پیامکی، در بیانیهای خبر درگذشت رابرت ردفورد را اعلام کرد.
به گزارش پایگاه خبری سرمایه و ثروت آنلاین، برگر گفت: «رابرت ردفورد دیروز ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ در خانهاش واقع در ساندنس در کوههای یوتا، جایی که دوستش داشت، در حلقه کسانی که دوستشان داشت، درگذشت»
سیدنی برگر همچنین افزود که ردفورد در خواب درگذشت، اما دلیل خاصی برای مرگ او ارائه نکرد.
رابرت ردفورد خواستار آن بود که فیلمهایش بار فرهنگی داشته باشند.
رابرت ردفورد با انزجار از رویکرد سادهلوحانه هالیوود در فیلمسازی، معمولاً خواستار آن بود که فیلمهایش بار فرهنگی داشته باشند و در بسیاری از موارد، موضوعات جدی مانند غم و اندوه و فساد سیاسی را در فیلمهای خود دنبال میکرد، که بخش بزرگی از آن به دلیل قدرت بالای شمایل سینمایی او بود.
او به عنوان بازیگر، در فیلمهای «بوچ کسیدی و ساندنس کید» (۱۹۶۹) با نگاهی عاشقانه به یاغیان در غرب، و «همه مردان رئیسجمهور» (۱۹۷۶) درباره تعقیب روزنامهنگارانه رئیسجمهور ریچارد ام. نیکسون در دوران واترگیت حضور داشت.
در «سه روز کندور» (۱۹۷۵)، او نقش یک رمزگشای درونگرای آژانس اطلاعاتی ایالات متحده، سیآیای، را بازی کرد که در یک بازی موش و گربه مرگبار گرفتار شده بود.
فیلم «نیش» محصول سال ۱۹۷۳ درباره کلاهبرداران دوران رکود بزرگ، اولین و تنها نامزدی اسکار ردفورد را به عنوان بازیگر برای او به همراه آورد.
ردفورد برای دههها یکی از بازیگران اصلی مورد علاقه هالیوود بود، چه در کمدی، چه در درام یا تریلر.
ردفورد برای دههها یکی از بازیگران اصلی مورد علاقه هالیوود بود، چه در کمدی، چه در درام یا تریلر؛ استودیوها اغلب او را به عنوان یک نماد جذابیت ارائه میکردند. مجموعه آثار او به عنوان نقش اول عاشق، تا حد زیادی مدیون بازیگران زن مسلطی بود که در کنارش بازی میکردند مانند جین فوندا در «پابرهنه در پارک» (۱۹۶۷)، باربارا استرایسند در «آنطور که بودیم» (۱۹۷۳) و مریل استریپ در «از دل آفریقا» (1985).
ردفورد میلیونها دلاری که به دست آورد را در دهه ۱۹۷۰ برای راهاندازی موسسه و جشنواره «ساندنس» استفاده کرد و مدتها قبل از اینکه فیلمهای کوچک و عجیب و غریب مد شوند، فیلمسازی مستقل را ترویج داد.
برنده جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی برای درام خانوادگی «مردم عادی» محصول ۱۹۸۰.
رابرت ردفورد هرگز جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را نبرد، اما اولین تجربه کارگردانیاش، درام خانوادگی «مردم عادی» محصول ۱۹۸۰، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.
او که به شدت اهل خلوت و تنهایی بود، در اوایل دهه ۱۹۷۰ زمینی در منطقه دورافتاده ایالت یوتا برای استراحت خانوادگی خود خرید و از سطحی از حریم خصوصی برخوردار بود که برای اکثر سوپراستارها ناشناخته بود.
ردفورد بیش از ۲۵ سال با همسر اولش زندگی کرد و در سال ۱۹۸۵ از هم جدا شدند. در سال ۲۰۰۹، برای دومین بار با هنرمند آلمانی و شریک قدیمیاش، سیبیل زاگارس، ازدواج کرد.
استفاده از جایگاه ستاره بودن در اهداف زیستمحیطی
وی از جایگاه ستاره بودن خود برای جستجوی پروژههای سینمایی چالشبرانگیز و حمایت بیسروصدا از اهداف زیستمحیطی مانند «شورای دفاع از منابع طبیعی» و «فدراسیون ملی حیات وحش» استفاده کرد.
او یک بار اظهار داشت: «بعضی افراد تحلیل دارند. من یوتا را دارم».
ردفورد در مصاحبهای در سال ۲۰۱۷، در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ، به مجله «اسکوایر» گفت که «سیاست در حال حاضر در جایگاه بسیار تاریکی قرار دارد» و ترامپ باید «به نفع ما کنار برود.»
رویای نقاش شدن
ردفورد که ۱۸ اوت ۱۹۳۷ در شهر ساحلی سانتا مونیکا در لسآنجلس، در خانوادهای که خودش آن را «خانوادهای از طبقه پایین کارگر» توصیف میکرد، متولد شد، بورسیه تحصیلی بیسبال دانشگاه را دریافت کرد، اما پس از گذراندن زمان زیادی در مهمانیها، آن را از دست داد.
پس از آن تصمیم گرفت که هنرمند شود، به ایتالیا و بعداً به نیویورک نقل مکان کرد تا نقاشی را دنبال کند. او در مدرسه تئاتر ثبتنام کرد تا استعداد خود را در طراحی صحنه تئاتر امتحان کند (به یاد میآورد: «بازیگری برای من مسخره به نظر میرسید») اما متقاعد شد که روی صحنه برود و تا سال ۱۹۵۹، یک بازیگر تمام وقت در برادوی بود و بعداً در تلویزیون کار پیدا کرد.
اولین حضور سینماییاش در سال ۱۹۶۲ در یک فیلم کمبودجه به نام «شکار جنگ» بود، اما نخستین بار در فیلم «پابرهنه در پارک» (۱۹۶۷) در مقابل جین فوندا بود که توجهها را به خود جلب کرد.
ردفورد در سال ۲۰۰۱، جایزه اسکار افتخاری یا یک عمر دستاورد هنری را از آن خود کرد.
وی تا پایان عمرش به عنوان بازیگر و تهیهکننده در سینما فعال ماند. در سال ۲۰۱۷، دوباره با جین فوندا در درام «جانهای ما در شب» محصول نتفلیکس همکاری کرد، و در آن زمان گفت که این یکی از آخرین فیلمهای او به عنوان بازیگر خواهد بود و پس از این قصد دارد بیشتر روی کارگردانی و عشق اولش، هنر، تمرکز کند.
انتهای پیام
