برندینگ (Branding) به منظور شناساندن یک محصول، خدمت یا شرکت در بازار ایجاد میشود و از اصلیترین عواملی است که موجب میگردد یک کسب و کار از رقبا متمایز شود. برندینگ همچنین ایجاد اعتماد میکند در واقع مشتریان به دنبال خرید از مارکهایی هستند که به آنها اعتماد دارند.
پایگاه خبری «سرمایه و ثروت آنلاین» گفتوگویی انجام داده با دکتر حجت نیکملکی، مدیر اندیشکده برند ملی ایران که طی آن به بررسی «برندینگ» و نقشی که در ساخت و توسعه یک برند دارد، پرداخته است. در ادامه میخوانید:
* برندهایی مانند «شَنِل» و «لویی ویتون»، «زارا» و «رئال مادرید» به عنوان سفیران برند فرانسه و اسپانیا در دنیا مطرح هستند، نمونههای دیگر برای دیگر کشورها هم فراوانند، چرا ما برندی به عنوان سفیر نداریم؟
– برخی از برندهای ایرانی ظرفیتهای خوبی در این باره دارند که میتوانند به عنوان سفیر برند ایران در بازارهای بینالمللی نقشآفرینی کنند اما کمتر برندی را میتوان یافت که چنین رسالتی برای خود قایل باشد برای نمونه برخی از شرکتهای موادغذایی، صنعت انرژی و خدمات فنی و مهندسی را میتوان نام برد، بعضی از مجموعهها هم مانند خودروسازان در مواردی با هماهنگی دستگاه دیپلماسی به برخی بازارهای جهانی راه یافتهاند اما از آنجایی که بیشتر متوجه بازار داخل بودهاند در عرصه بینالمللی، ماندگاری نداشتهاند.
خودروسازان در عرصه بینالمللی، ماندگاری نداشتهاند.
* گفته میشود در تاریخ معاصر کشور به برندها اجازه رشد بیشتر داده نشده و آنها در یک سطحی متوقف میشوند تا بیش از اندازه مطرح نگردند!
– من چنین تصوری ندارم هرچند یکسری محدودیتهایی وجود دارد که نمیتوان آنها را نفی کرد، بااین حال برندهای بزرگی داریم که در عرصه داخلی و بعضا بینالمللی رشد یافتهاند و فعالیت میکنند. در این میان برندهایی بودهاند که در مواردی خواستهاند از محبوبیت و شهرتشان در حوزههای دیگر استفاده کنند که ممکن است برایشان موانعی شکل بگیرد.
* مثلا در حوزههای سیاسی ورود کردهاند؟
– برندها، بازیگران عرصه تجاری هستند و نباید کار سیاسی کنند، البته این را هم باید گفت که مسوولیت اجتماعی دارند، ما شاهد بودهایم در مواردی اتفاقاتی در فضای سیاسی کشور رخ داده که روی برندها اثر میگذارد که این موضوع به محیط کلان آنها بازمیگردد.
دکتر نیک ملکی: بسیاری از برندهای ایرانی دانش کار در فضاهای بینالمللی را ندارند.
* تحریمها چه تاثیری بر برندهای ایرانی داشته است؟
– به هرحال این موضوع هزینههای مربوط به بازارها را بیشتر میکند و موجب میگردد که برندهای ایرانی نتوانند فعالیت بینالمللی داشته باشند از طرفی نگاه بسیاری از برندهای ما صادرات محور نیست و بیشتر متوجه بازارهای داخلی هستند، ضمن این که دانش کار در فضاهای جهانی را ندارند.
برندها بازیگران عرصه تجاری هستند و نباید کار سیاسی کنند.
* حضور در نمایشگاهها به خصوص در عرصههای بینالمللی از سوی برندهای ما جدی گرفته نمیشود این مساله حتی به رویدادهای داخلی هم سرایت کرده به طوری که در سه ماهه زمستان سال 1404 بسیاری از نمایشگاهها لغو شد!
– نمایشگاههای بینالمللی یکی از بهترین فرصتها برای معرفی برند ملی ایران(1) و به تبع آن شرکتها ومحصولات ایرانی است یکی از این نمونهها «جیتکس» میباشد که پرمخاطب به شمار میرود چرا که خیلی از کشورها علاقهمند هستند در حوزه فناوری حرفی برای گفتن داشته باشند و آن را به عنوان هویت برند معرفی نمایند. لذا باید گفت عدم حضور در نمایشگاهها، خود تحریمی است و باید از این فرصتها نهایت بهرهبرداری را کرد.
* پینویس:
(1) ایده برندسازی ملی از اواخر قرن بیستم و همزمان با گسترش جهانی شدن، رقابت میان کشورها برای جذب سرمایه، گردشگر، نخبگان و اعتبار بینالمللی شکل گرفت. در این میان دولتها بیش از پیش دریافتند که تصویر آنها در افکار عمومی جهان تاثیری مستقیم در قدرت نرم، امنیت ملی و جایگاه بینالمللیشان دارد.
* نیلوفر خلیلی
انتهای پیام/
