کت چرمی؛ گفت‌وگو با سارا حاتمی: جوادعزتی در حس‌گیری تمام سکانس‌ها، کنارم بود

* برای ایفای نقش در «کت چرمی»، ارتباط با دوستانم را قطع کردم، وزنم را ۱۰ کیلو پایین آوردم، آدم دیگری شدم تا حس همزادپنداری مخاطب را با خود همراه کنم.

* اعتیاد ربطی به شخصیت افراد ندارد، این سبک زندگی اشتباه است که شرایط را برای افراد، بغرنج می‌کند.

«کت چرمی» یک فیلم ضدفساد است که با بررسی تخلفات مالی به موضوع ترانزیت مواد مخدر آن هم توسط دختران بدسرپرست می‌پردازد. این اثر که در بخش سودای سیمرغ چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، سیمرغ بلورین را برای سارا حاتمی به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن به ارمغان آورد. او که متولد سال ۱۳۸۴ است فعالیت خود را در کلاس بازیگری اشکان خطیبی آغاز کرده و در اولین کار خود یعنی مجموعه «زخم کاری» خوش درخشید. سارا حاتمی در گفت‌وگوی زیر چگونگی نقش‌آفرینی در «کت چرمی» را تشریح کرده است:

* اولین تجربه بازیگری‌تان در «زخم کاری» رقم خورد و پس از آن در یک اثر سینمایی یعنی «کت چرمی» حضور یافتید، کار با این گروه‌ها چگونه بود؟

– عوامل گروه «کت چرمی» که نقش‌پردازی من را در «زخم کاری» دیده بودند تماس گرفتند و برای کار دعوت کردند. به خاطراین که سازندگان هر دو فیلم، حرفه‌ای بودند برایم تجربه‌ای شگفت‌آ‌ور و بسیار سخت و پیچیده بود، ‌مخصوصاً در «کت چرمی» که نقش بیشتر و پررنگ‌تری را بازی کردم

* درباره نقش خودتان توضیح دهید.

– من در این فیلم، نقش دختر فریب‌خورده‌ای را بازی می‌کنم که به تناسب شرایط وارد ماجرایی می‌شود که برایش پیامدهای سنگین از جمله اعتیاد به همراه دارد.

* چگونه به نقش یک دختر معتاد نزدیک شُدید؟

– از همان ابتدا که متوجه شدم نقش معتاد را در این اثر دارم، تحقیقات خود را برروی نوع و اثر مواد بر مصرف‌کننده‌ها آغاز کردم، با کسانی که درگیر اعتیاد بودند ارتباط گرفتم تا کاملاً سبک زندگی و علل رفتارهای محیطی و اجتماعی‌شان را درک کنم. در این مدت برای این که کاملاً نقش را در خود نهادینه کنم، روش زندگی‌ام را تغییر دادم. ارتباطم را با دوستانم قطع کردم و ۱۰ کیلو وزن خودم را پایین آوردم.

* گرفتار اعتیاد که نشدید؟

– نه، نه… (با خنده) کار من باور کردن نقش بود، برای این کار سعی کردم در آموزه‌های زندگی‌ام نسبت به اعتیاد تجدیدنظر کنم.

* از زمانی که موضوع اعتیاد برای سارا حاتمی مسأله شد چه نگرش جدید و تازه‌تری نسبت به اشخاص گرفتار پیدا کرد؟

– من آنها را مثل خودمان دیدم،‌هر کس در زندگی هدف و نیازهایی دارد که برای رسیدن به آن تلاش می‌کند،‌دست بر قضا سبک زندگی این افراد به این شکل رقم خورده است که در تمام طول روز به دنبال تهیه مواد باشند، درست مثل ما که به دنبال خواسته‌هایمان هستیم. من به این نتیجه رسیدم که فرقی میان افراد عادی و معتاد نیست، تنها شیوه زندگی و نیازهایشان فرق می‌کند و این که فرد معتاد مانند بیمار ممکن است شرایطش در ادامه بغرنج‌تر شود. اعتیاد ربطی به شخصیت افراد ندارد، آنها همان اشخاص سابق هستند با یک روش زندگی متفاوت که اشتباه است، مانند خیلی مسایل دیگر که ممکن است درست نباشند

* به مضمون و معنای تازه‌ای رسیده‌اید؟ حس می‌کنید موفق شده‌اید این معنا را با ایفای نقش‌تان انتقال دهید؟

– بله، حس‌ام این است که این شخصیت با قرارگیری در چالش‌های مختلف از همان ابتدا حس همزادپنداری مخاطب را با خود همراه می‌کند و در ادامه تجربه سختی‌های  او جزئی از تجربیات مخاطب می‌شود. تضادهای شخصیتی و مشکلات روانی این نقش در مراحل مختلف به تصویر کشیده می‌شود و امیدوارم از پس ارائه درست آن برآمده باشم.

* فکر می‌کردید که به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن انتخاب شوید؟

– در این مدت بیشتر روی نقش متمرکز شده بودم. و اولویتم ارایه کار خوب بود. حال من دیگر سارا با مشخصات سابق نیستم، سبک زندگی‌ام تغییر کرده است. به همین دلیل در این نگاه فعلی، آدم‌ها را با تفاوت‌هایی که در دنیا و نظرات‌شان دارند، می‌پذیرم و خیلی خود را درگیر مسایل شخصی و دیدگاه‌های دیگران نمی‌کنم. البته در این مسیر کمک‌های بی‌دریغ همه گروه در پرورش نقش خیلی خوب بود، جواد عزتی در حس‌گیری تمام سکانس‌ها کنارم بود.

* چند سال است که در حوزه بازیگری فعالیت می‌کنید و آیا آموزش دیده‌ این حرفه هستید؟

– سال‌ها پیش در کلاس‌های مختلف بازیگری شرکت کرده‌ام، ۸ سال بود که علاقه‌مند به بازیگری بودم تا این که اولین تجربه بازیگری‌ام در «زخم کاری» اتفاق افتاد.

 

امتیاز دهید

برچسب ها:

مقالات مرتبط