یکی با جسارت بهم گفت: معلمان باید بخشی از حقوقشان را به صندوق های خیریه یا به کمیته امداد بدهند تا حقوقشان حلال شود.
با تعجب پرسیدم: مگه حقوقشان اشکال شرعی دارد؟
گفت: بله؛ یکساله که تعطیل هستند اما حقوق می گیرند!
وقتی همکارم این نقل قول را برام تعریف کرد، فکر کردم به همه آنهایی که با چنین تصورات و اوهامی شب را روز و روز را شب می کنند و کاری ندارند جز اینکه حقوق معلمان را حساب و کتاب کنند تا یه وقت حلالشان حرام و حرامشان حلال نشود، توصیه کنم در یک ترم یا شاید حتی یک هفته، معلمی را در فضای مجازی تجربه کنند بلکه از این کثیرالشک بودن نجات پیدا کنند.
ضمنا بجاست برای خارج کردن این افراد از خوف و رجای آزاردهنده ای که اولویت همه نگرانی هایشون در این عرصه پر التهاب شده، متذکر شویم که معلمان در این یکسال با هزینه شخصی خود و از بودجه خانواده، وسایل و ابزارهای لازم جهت برقراری کلاس های مجازی را فراهم کرده اند، هزینه اینترنت، تعویض یا تعمیر گوشی، تهیه تبلت و … را پرداخت کرده اند بدون اینکه هیچگونه کمک مالی از سوی وزارتخانه یا ادارات مناطق آموزش و پرورش و یا حتی مدارس به آنها پرداخت شود.
این در حالیست که اکثر معلمان در این یکسال به دلیل حضور مداوم در فضای مجازی و چشم دوختن به صفحه گوشی یا مانیتور جهت حضور اجباری در سایت های متعدد تدریس، ثبت نمره، آموزش ضمن خدمت و غیره دچار عوارض چشمی همچنین ناراحتی های مفاصل انگشت برای تایپ مداوم مطالب و عارضه درد کمر و گردن شده اند.
همه این ها بخاطر آن بوده که فرزندان جامعه در فضای گرم و نرم خانه به دور از آلودگی ویروس کرونا آموزش ببینند و خانواده ها بدون دغدغه سر بر بالین بگذارند و کاری نداریم که خیلی از آنها با بی مسئولیتی و سرخوش از آنلاین بودن کلاس ها، اقدام به مسافرت کرده، زمینه ابتلای فرزندان شان را فراهم کردند.
و اما ختم کلام برای آسودگی خاطر این عزیزان؛ شما می دانید که طبق قانون، ساعت کار معلمان حداکثر ۲۴ ساعت در هفته و کادر اجرایی مدارس حدود ۴۰ ساعت در هفته است؟ ولی در حال حاضر با مجازی شدن آموزش، این عزیزان فداکارانه ۲۴ ساعت شبانه روز را در خدمت دانش آموزان هستند چرا که غیر از ساعات برگزاری کلاس های درس، کل روز را باید جهت پاسخگویی به سوال ها، اشکالات، بررسی تکالیف، برگزاری آزمون های آنلاین و حتی ارائه خدمات به اولیای دانش آموزان، آنلاین و در دسترس باشند.
آیا مشاغل دیگری را سراغ دارید که پرسنل آن بعد از اتمام ساعت کاری، زمان متعلق به خود و خانواده را در خدمت ارباب رجوع سازمان باشند؟ مگر اینکه مشمول اضافه کار و افزایش حقوق شوند؟
و یا کارکنان آنها از هزینه شخصی وسایل کار سازمانی را تهیه و تامین کنند؟ مگر آنکه رسید هزینه را به حساب اداره مربوطه خوابانده تا به ایشان عودت داده شود؟
آیا هنوز فکر می کنید معلم ها تعطیل هستند و باید بخشی از حقوقشان را حلال کنند؟
به نظر می رسد این آموزش و پرورش و چه بسا دولت است که باید جهت حلال کردن جدول مصرف بودجه سالانه، پاداش و مزایایی علاوه بر حقوق برای معلمان در نظر بگیرد.
