⁕ ارزش یک دلار در سال ۲۰۱۸ برابر با ۴ سنت در سال ۱۹۱۳ است به عبارت دیگر آنچه که در سال ۱۹۱۳آمریکایی ها می توانستند با یک دلار خریداری کنند اکنون باید با ۲۲ دلار و ۴۱ سنت بخرند.
⁕ بدهی ۲۱ هزار میلیارد دلاری، آمریکا را مجبور خواهد کرد تا ارزش دلار را کاهش دهد.
ارزش پول ملی اکثر کشورهای جهان در سال های گذشته در مقابل دلار کاهش یافته است. برخی کشورهای صادرات محور نظیر چین از کاهش ارزش پول ملی خود سود می برند و کشورهای واردات محور دچار خسارت و زیان می شوند. اما خود آمریکا هم از وضعیت ارزش پول ملی خود راضی نیست. دولتمردان این کشور برخی اوقات از چین شکایت می کنند که چرا نرخ یوان را در مقابل دلار کاهش می دهد و حتی آن را یک جنگ ارزی علیه آمریکا توصیف می کنند. این فرایند که دامپینگ نامیده می شود، می تواند قیمت تمام شده یک کالای چینی را در مقابل یک کالای آمریکایی با همان کیفیت کاهش دهد. در مقابل از افزایش قیمت دلار در مقابل کشورهایی نظیر ونزوئلا، ایران و ترکیه که بیشتر واردات محور و متکی به فروش محصولات خام هستند، حمایت می کند.
⁕ سابقه دلار ($)در آمریکا
کلمه دلار از نام تالر( thaler)یک سکه نقره در منطقه ساکسون سفلی که به مدت چهارصد سال در سراسر اروپا رواج داشت گرفته شده است. این کلمه در منطقه چک، تولار (Tolar ) و در انگلیسی دلار تلفظ می شد. تا قرن هجدهم این سکه در اروپا رواج داشت. اما علامت دلار($) هم که نشانه پول ملی امریکا در سراسر جهان هست، نیز در واقع نشانه پزوی اسپانیا است که به مرور بر دلار اطلاق شده است. تا پایان سال ۱۷۷۸ ارز قاره ای در میان مردم آمریکا رواج داشت. این ارزهای قاره ای در آن زمان تنها از یک پنجم و یا یک هفتم ارزش اسمی خودشان برخوردار بودند. کنگره آمریکا در آن زمان به حذف اسکناس های قدیمی و انتشار اسکناس های جدید مباردت ورزید. در دهه ۱۷۹۰، ارزش همان ارزهای قاره ای نیز به شدت کاهش یافت. در سال ۱۷۹۲، قرار شد که هر هشت رئال اسپانیا که برابر با یک دلار به عنوان پول ملی آمریکا تعیین شود. در ان زمان جورج واشنگتن رئیس جمهوری آمریکا بود و به سیاست های مالی و پولی توجه خاصی نشان می داد. الکساندر هامیلتون، وزیر خزانه داری وقت، مامور شد تا لایحه ای برای دلار بنویسد و قانون ۱۷۹۲ که دلار را پایه پولی آمریکا در نظر می گرفت، تحت نظارت او تصویب شد. تا آن زمان، مستعمره نشینان آمریکا از پزوی اسپانیا برای مبادلات خود استفاده می کردند. نکته قابل توجه اینکه آنچه اکنون به عنوان ارزهای ملی در سراسر دنیا رواج یافته است مانند ریال عربستان و ایران، رئال برزیل، پزوی هشت کشور آمریکای لاتین، یوآن چین و ین ژاپن یکی از مضرب های پولی اسپانیا بوده اند.
در قرن نوزدهم، سکه و اسکناس های دلار در مقابل پشتوانه های مالی ضرب می شد. از سال ۱۸۶۳ با تصویب قانون بانکداری ملی در آمریکا و در بحبوحه جنگ شمال و جنوب در این کشور، دلار به عنوان پول رایج این کشور شناخته شد.
در سال ۱۸۷۸ براساس قانون بلند- آلیسون، قرار شد دولت هر ماه بین دو میلیون تا چهارمیلیون دلار نقره به ارزش قیمت بازار خریداری کند و آنها را به دلارهای نقره تبدیل کند. افشای وجود مقادیر بسیار زیادی نقره در غرب ایالات متحده آمریکا در اواخر قرن نوزدهم، یک جنجال سیاسی به پا کرد؛ زیرا این میزان ذخایر نقره، می توانست نفوذ سیاسی بسیار زیادی برای غرب آمریکا به دست آورد. از سال ۱۹۶۵، پشتوانه طلا و نقره از دلار برداشته شد و آمریکا بدون پشتوانه دلار منتشر کرد و با کمک های دلاری به سراسر جهان، این پول بدون پشتوانه را به اندازه طلا و نقره با ارزش کرد.
⁕ دلار در جهان
تا قرن نوزدهم، تقریبا دلار در سراسر جهان شناخته شده نبود. در آن زمان پوند انگلیس، مقبولیت جهانی داشت. اولین بار”نیلی بلای” در کتاب ۷۲ روز دور دنیا در سال های ۱۸۸۹ – ۱۸۹۰، خاطر نشان می کند که دلار در آن زمان برای اکثر مردم جهان ناشناخته بود. او برای اولین بار دلار را در نیویورک دید. بعد از جنگ جهانی اول و دوم و تاسیس دو نهاد مالی صندوق بین المللی پول و بانک جهانی، دلار آمریکا به تدریج به عنوان ارز پایه در سراسر جهان شناخته شد.
⁕ افول ارزش دلار در داخل آمریکا
در حال حاضربسیاری از تحلیلگران اقتصادی در داخل آمریکا پیش بینی کرده اند که احتمال فروپاشی دلار یکی از ده چالش اصلی آمریکا در دو دهه آینده است. ارزش یک دلار در سال ۲۰۱۸ برابر با چهار سنت در سال ۱۹۱۳ است. به عبارت دیگر آنچه که در سال ۱۹۱۳ آمریکایی ها می توانستند با یک دلار خریدار کنند در حال حاضر همان را باید با ۲۲ دلار و چهل و یک سنت بخرند. به نوشته جان اسمیت، این وضعیت پایدار نیست و همچنان روند رو به افول ارزش دلار ادامه دارد. جوزف هیلمن، یک کارشناس اقتصادی درپاسخ به این سئوال که آیا احتمال فروپاشی دلار وجود دارد یا خیر، می گوید، قطعا این اتفاق خواهد افتاد. از نظر او با توجه به بدهی های آمریکا، دلار بین ده تا بیست سال آینده فروخواهد پاشید.
از نظر تحلیلگران اقتصادی دلار طی یک یا دو دهه آینده ارزش خود را به طور کامل از دست خواهد داد، از نظر این تحلیلگران، بعد از جنگ جهانی دوم، دلاری که توسط طلا پشتیبانی می شد، به عنوان اولین ارز ذخیره جهان به رسمیت شناخته شد و اهمیت بالایی پیدا کرد. در سال ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون، پشتوانه طلا را از دلار برداشت و ارزش دلار از همان زمان به شدت کاهش یافت. در آن زمان منتقدان سیاست نیکسون معتقد بودند که او می توانست نفت را پشتیبان دلار قرار دهد تا ارزش دلار کاهش نیابد. برخی سال ۱۹۸۵ را آغاز افول دلار می دانند. در سال ۱۹۹۲ در حالی که جهان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را با حیرت می نگریست، دور از چشم دوربین ها و جنجال های رسانه ای، دلار به پایین ترین ارزش خود رسید. این روند بعد از یازده سپتامبر اندکی ترمیم یافت. همچنین از سال ۲۰۰۱-۲۰۰۲ برخی از کشورهای بزرگ تولیدکننده نفت تصمیم گرفتند برای خرید و فروش نفت از ارزهای دیگری استفاده کنند. اما در سال ۲۰۰۸ با عمیق شدن بحران اقتصادی برخی کشورها بار دیگر به دلار بازگشتند، اما باز هم ارزش دلار به ۱۹۸۵ نرسید.
ارزش دلار همچنین در مقابل ارزهای دیگر از جمله یورو هر روز بیشتر ارزش خود را از دست می دهد. در سال ۲۰۱۷ با وجود این که ارزش دلار حدود ۲۵ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۴ افزایش یافت، اما اساس ارزش دلار در مقابل یورو به شدت کاهش یافته است. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ ارزش دلار در مقابل یورو تا ۵۴٫۷ درصد پایین آید. در همین مدت، بدهی آمریکا سه برابر شده و از ۶ هزار میلیارد دلار به ۱۵ هزار میلیارد دلار رسید. وضعیت بدهی آمریکا در سال ۲۰۱۸ شرایط بسیار وخیم تری دارد به طوری که در حال حاضر، بدهی آمریکا با رسیدن به ۲۱ هزار میلیارد دلار برابر با صد درصد تولید ناخالص داخلی است. شاید همین وضعیت آمریکا را مجبور کند تا ارزش دلار خود را کاهش دهد تا بتواند بدهی های خود را آسانتر پرداخت کند.
