پرداخت نشدن سهم بیمه‌ها و گرانی دارو، داروخانه‌ها را با مشکلات فراوان روبرو کرده است، بر این اساس بسیاری از داروخانه‌داران در معرض ورشکستگی قرار دارند. داروخانه‌ها همچنین از افزایش خشونت بیماران با کارکنان به دلیل نبودِ دارو ابراز نگرانی کرده‌اند و برخی از آنان برای حفظ امنیت، از نیروی انتظامی خواسته‌اند مقابل داروخانه‌ها حضور یابند.
در این میان، سازمان نظام پزشکی ایران اعلام کرد: سهم مردم از هزینه‌های درمان به 70 درصد رسیده به گونه‌ای که افزایش قیمت دارو تا 5 برابر نرخ‌های گذشته شده است. این سازمان تاکید دارد: در شرایط موجود، برخی خانواده‌ها با بیماری‌های صعب‌العلاج به زیر خط فقر سقوط می‌کنند.
این در حالیست که خانه پرستار نیز از ترک کار و خانه‌نشینی 50 هزار پرستار خبر داده و خاطرنشان کرده است: سالانه 4 هزار پرستار به دلیل حقوق کم و سختی این حرفه ترجیح می‌دهند در خانه بمانند و کار نکنند. خانه پرستار همچنین ادعا کرده که مسوولین به نام پرستاران از صندوق توسعه ملی پول برداشت کرده‌اند اما آن را در جای دیگری هزینه کرده‌اند!
پایگاه خبری «سرمایه و ثروت آنلاین» در گفت‌وگو با دکتر همایون سامه یح نجف‌آبادی، عضو کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی به بررسی مشکلات دارو و درمان در کشور پرداخته است:
* چرا بیمه‌ها، مطالبات داروخانه‌ها را پرداخت نمی‌کنند؟
– مشکل فعلا در تأمین اجتماعی است. البته این سازمان مطالبات خود را از دولت دریافت کرده و باید پول داروخانه‌ها را تسویه کند.
* دلیل کمبود دارو چیست؟
– یکی از دلایل مهم همین پرداخت نشدن سهم بیمه‌هاست، فرض کنید یک داروخانه برای تهیه یک داروی اساسی باید یک میلیارد تومان هزینه کند که سود آن نهایتاً 2 تا 3 درصد است و بعد از فروش و عرضه آن به مردم 8 تا 9 ماه در انتظار بماند تا بیمه سهمش را بپردازد، لذا سراغ چنین داروهایی نمی‌رود.
* بقیه بیمه‌ها چگونه عمل می‌کنند؟
– بیمه سلامت بهتر است. البته تأمین اجتماعی هم تا چند سال قبل یکی از بیمه‌های خوش‌حساب بود.
* تامین اجتماعی، مطالبات خود را از دولت دریافت کرده و باید پول داروخانه‌ها را تسویه کند.
* اعتبار دارو در بودجه 1404 چقدر است؟
– 2 میلیارد و 300 میلیون دلار که علاوه بر دارو، تجهیزات پزشکی را هم دربرمی‌گیرد.
* این رقم با چه ارزی اختصاص می‌یابد؟
– 38 هزار و 500 تومان.
* چرا شرکت‌های تولیدی، این روزها تمایل چندانی به عرضه دارو ندارند؟
– این طور نیست. آنها علاقه‌مند به کسب درآمد و سودآوری هستند ولی وقتی قیمت ارز افزایش می یابد، شرکت‌ها را از لحاظ نقدینگی در تنگنا قرار می‌دهد. ضمن این که آنها برای تهیه لوازم جانبی دیگر، بایستی با ارز آزاد اقدام نمایند. بنابراین مشکل ریالی پیدا می‌کنند و بانک‌ها هم در اعطای تسهیلات آن طور که باید و شاید پای کار نمی‌آیند. در این روند، دولت برای جبران کمبود دارو، ناچار به واردات می‌شود و ارز مملکت صرف خرید اقلامی می‌گردد که ما امکان تولید آنها را در داخل داریم.
* مشکل پرستاران برطرف شده و فعالیت آنها در بیمارستانهای دولتی و خصوصی روال عادی دارد.
* سازمان نظام پزشکی می‌گوید سهم مردم از هزینه درمان به 70 درصد رسیده است؟
– بله، حتماً بررسی داشته‌اند. برای مثال، مردم در موارد بسیار برای پرداخت پول دارو بیش از آن چیزی که در نظام سلامت پیش‌بینی شده هزینه می‌کنند و مجبورند خیلی وقت‌ها دارو را بدون بیمه تهیه نمایند. در این میان، زیرمیزی برخی پزشکان هم ادامه دارد. یعنی بیمار را وادار می‌کنند بیش از آن چیزی که در قانون آمده، پول بدهد و متحمل فشار مالی شود.
* دستگاه‌های نظارتی در این میان چه می‌کنند؟
– دست آنها بسته است! وقتی تعرفه‌ای که برای عمل جراحی گذاشته‌اند از دستمزد یک آرایشگر کمتر است، چه می‌توان کرد؟ در واقع این خودِ ما هستیم که پزشکان را به سمت دریافت زیرمیزی سوق داده‌ایم، اگر تعرفه‌ها واقعی بود این مسایل پیش نمی‌آمد.
* خانه پرستار ادعا کرده، پولی که مسوولان از صندوق توسعه ملی برای رفع مشکلات آنها گرفته‌اند، جای دیگری هزینه شده، این حرف درست است؟
– قطعاً درست نیست و در حال حاضر، مشکلی متوجه این قشر نیست.
* دلیل تحصن اخیر در بیمارستان میلاد چه بود؟
– این بیمارستان متعلق به سازمان تأمین اجتماعی است. در بیمارستانهای دولتی و خصوصی، فعالیت پرستاران روال عادی دارد.
انتهای پیام
خبرنگار نیلوفر خلیلی
