محمدجواد ظریف وزیر سابق امور خارجه به تازگی ناگفتههایی از سیاست خارجی ایران را بیان کرده است، فرازهایی از دیدگاههای او در ادامه میآید:
* قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریمها امکان اجرا ندارد، پس از شهادت شهید فخریزاده شخصاً به قالیباف گفتم این قانون را به مصلحت کشور نمیدانم، گفت:با شما هماهنگ میکنیم اما این هماهنگی هرگز صورت نگرفت.
* تحریم، روابط اقتصادی را غیرشفاف، رانت را قویتر و استفاده از ویژهخواری را فراهم میسازد. لذا مجبور هستیم برای یک دلار تبادل تجاری ۲۰ تا ۲۵ سنت هزینه کنیم که ۹ تا ۱۹ سنت آن به جیب واسطهها میرود.
* بزرگترین چالش ما، خنجرهایی بود که از پشت زده میشد؛ افرادی بودند که مذاکرات را به بیرون درز میدادند، پیش از آغاز مذاکرات به همکاران گفتم که این صحنه، صحنه قربانی شدن است، نه صحنه قهرمان شدن.
* مذاکره مستقیم، موثرتر از مذاکره از طریق واسطه است، چرا که واسطهها منافع دارند و میخواهند واسطه بمانند.
*ظریف: بزرگترین چالش ما خنجرهایی بود که از پشت زده میشد.
* یکی از موانع احیای برجام در دولت کنونی، جنگ اوکراین بود. ما منتظر زمستان سخت بودیم و آنها منتظر سرنگونی؛ گره کور مذاکرات نه با دست باز میشود و نه با دندان. باید عقل را به کار گرفت.
* مسوولیت سیاست خارجی مستقیما با رهبری است، دولت نقش مجری دارد و مجلس هم نمیتواند وارد جزییات شود.