ضد خاطرات پاریس؛ گفت‌وگو با رضا علی‌پور: قرار نیست چیزی تغییر کند

رضا علی‌پور، قهرمان جهان و دارنده سابق رکورد جهانی سنگ‌نوردی سرعت با ثبت زمان ۴۸/۵ ثانیه و صاحب رکورد سنگ‌نوردی سرعت ایران با زمان ۸۴/۴ ثانیه است. او در سال ۹۲ با ثبت رکورد ۲۴/۶ ثانیه توانست اولین مدال طلای تاریخ سنگ‌نوردی ایران را در مسابقات جهانی کسب کند. علی‌پور برای نخستین بار در ماده سرعت، ایران را صاحب سهمیه المپیک کرد و در رقابت رده‌بندی پاریس تنها با ۱۴ صدم ثانیه اختلاف با رقیب خود «ساموئل واتسون» امریکایی به مقام چهارم رسید. او در مرحله نیمه نهایی این مسابقات توانست رکورد خود و ایران را به ۸۴/۴ ثانیه ارتقا دهد.

* من ۱۱ سال پیش قهرمان جهان شدم اما به دلیل نبودِ امکانات در المپیک پاریس با چند صدم ثانیه از کسب مدال بازماندم.

* دریافتی من آن قدر نیست که هزینه‌های زندگی را تامین کند حقوقی هم که می‌گیرم صرف خرید لوازم ورزشی می‌شود یک المپیکی نباید دغدغه ذهنی و مالی داشته باشد.

پایگاه خبری «سرمایه و ثروت آنلاین» در گفت‌وگو با این سنگ‌نورد صاحب‌نام ایرانی، ضمن مرور المپیک ۲۰۲۴ پاریس، شرایط ورزشکاران را در کشور مورد بحث و بررسی قرار داده است:

* امکانات‌تان برای حضور در المپیک چگونه بود؟

– من به عنوان یک المپیکی با حداقل‌ها تمرین کردم. مدال‌آوری در این سطح از بازی‌ها نیاز به شرایط خاص دارد. دستگاه‌های من همه قدیمی هستند و در تمرین مشکل ایجاد می‌کنند. ضمن این که اردوهایی که برگزار شد از نظر کیفی پایین بود. با این حال حرف نزدیم و گله نکردیم چون می‌دانستیم چیزی تغییر نمی‌کند.

* برای المپیک مربی داشتید؟

– نخیر، مرتضی محمدی به عنوان کسی که سابقه عضویت در تیم ملی را دارد، کنارم قرار داشت.

* فیلم‌هایی از شما در شبکه‌های اجتماعی به نمایش درآمده که با وسایل دست‌ساز تمرین می‌کنید، آنها را خودتان ساخته‌اید؟

– بله، حتی جوشکاری وسایل را خودمان انجام داده‌ایم. لذا باید گفت با این شرایط نباید حتی انتظار قهرمانی در آسیا را هم داشت، اگر هم تاکنون توفیقی داشتیم همه به واسطه انرژی مثبت مردم است. مشکلاتی از این دست، ذهن و روح ورزشکار را خسته می‌کند و اجازه نمی‌دهد او حتی به زندگی عادی برگردد.

* ایران در المپیک پاریس بالای ۴۰ ورزشکار و بیش از ۹۰ همراه داشت، این تعداد مسافر در کاروان چه می‌کردند؟

– من که نباید درباره همراهان تیم‌های المپیکی نظر بدهم و بگویم آنها در آنجا چه می‌کردند. برخی از این افراد فیزیوتراپ بودند که من برای معالجه پارگی تاندون دستم پیش‌شان می‌رفتم.

* فدراسیون کوهنوردی به شما حقوق می‌دهد؟

– دریافتی من آن قدر نیست که هزینه‌های زندگی را تامین کند. حقوقی هم که می‌گیرم صرف خرید لوازم ورزشی می‌شود. سفرهای خارجی برای مسابقات هم بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان آب می‌خورد، برای همین برای گذران معاش به شغل آزاد روی آورده‌ام.

* بیمه و بازنشستگی دارید؟

– نخیر، به عنوان یک ورزشکار بین‌المللی که برای حضور در المپیک باید ۴ سال تلاش کنم، فارغ از دغدغه‌های ذهنی و مالی هم نبوده‌ام.

* قرار بود برای رتبه چهارم در المپیک پاداش ویژه بگیرید؟

– فعلاً که چیزی نگفته‌اند.

* سنگ‌نوردی در ایران چه شرایطی دارد؟

– ایرانیان از نظر ژنتیکی برای این رشته مناسب هستند و اگر برنامه‌ریزی و استعدادیابی خوب صورت بگیرد، سنگ‌نوردان بسیاری می‌توان کشف کرد و پرورش داد. بسیاری از شاگردان من به خصوص در رشته سرعت،‌ قهرمان آسیا هستند.

* امکانات کشور در سنگ‌نوردی چگونه است؟

– نسبت به آسیا از ۱۰۰، ۳۰ درصد و در مقایسه با جهان از ۱۰۰ حدود ۱۰ درصد است. واقعاً امکانی وجود ندارد.

* در دولت چهاردهم از وزیر جدید ورزش چه انتظاری دارید؟

– انتظاری ندارم چون قرار نیست اتفاق جدیدی بیفتد، من ۱۱ سال پیش قهرمان جهان شدم، چرا باید به واسطه نبودِ امکانات در المپیک پاریس با چند صدم ثانیه از کسب مدال بازبمانم؟

* عبدالله خلیلی

امتیاز دهید

مقالات مرتبط