«فائو» در گزارش خود ۱۶۷ کشور جهان را از نظر سوء تغذیه مقایسه کرده که رتبه ایران در این جدول ۹۰ بوده است و این نشان میدهد که ۷۷ کشور نسبت به ایران سوء تغذیه بیشتری داشته اند. ایران در این رده بندی جهانی ۱۲ پله نسبت به دوره قبلی بالا آمده چرا که در سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ رتبه ۱۰۲ را داشت.
در این روند دبیرخانه شورای عالی سلامت و امنیت غذایی اعلام کرد ۸ استان کشور از نظر تغذیه نیاز به توجه بیشتری دارند. این استانها شامل کرمان، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر و ایلام هستند که به لحاظ اقتصادی کم برخوردار محسوب میشوند و شاخصهای تغذیهای که با درآمد نسبت مستقیم دارد در این استانها حال و روز خوبی ندارد.
از سوی دیگر بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، سوء تغذیه ۲ گروه وسیع از شرایط را در بر میگیرد. یکی تغذیه کم است که پیامد های آن شامل کوتاهی قد، لاغری، کمبود وزن و کمبود یا نارسایی ریزمغذیهاست و دیگری اضافه وزن است که چاقی و بیماریهای غیرواگیر مرتبط با رژیم غذایی مانند بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت و سرطان با آن ارتباط دارند.
بر این اساس بسیاری از خانوادهها نمیتوانند به اندازه کافی مواد مغذی مانند میوهها ،سبزیجات تازه، حبوبات، گوشت و شیر داشته باشند در حالی که غذاها و نوشیدنیهای سرشار از چربی، شکر و نمک ارزانتر و راحتتر در دسترس هستند که منجر به افزایش تعداد کودکان و بزرگسالان دارای اضافه وزن و چاق در کشورهای فقیر و همچنین ثروتمند میشود. این چاقی در واقع همان روی دیگر سوء تغذیه است که فرد با مواد غذایی ارزان و بیکیفیت دچار افزایش وزن میگردد در حالی که مواد مغذی مورد نیاز را دریافت نکرده است.
