در حال حاضر چیزی به نام تئاتر ملی وجود ندارد و همه نمایشهایی که روی صحنه میرود اقتباسهای درجه 7 و 8 از نمایشنامههای چند قرن پیش اروپاست.
* در تئاتر یک عده با رقص و آواز دنبال گیشه هستند.
یک کارگردان تئاتر در این با ره گفت: در عرصه نمایش دولت از خود سلب مسوولیت کرده و توپ را در زمین دلالها انداخته برای همین تئاتر دست یک عده سودجو افتاده است. بر این اساس یک جوان کارنابلد با 25 میلیون تومان پول در تالار وحدت به عنوان کارگردان، کار روی صحنه میبرد در حالی که رزومه ندارد. این گونه افراد با رقص و آواز فقط دنبال گیشه هستند.
قطبالدین صادقی افزود: همان طور که به بنزین و آرد، یارانه میدهند باید به فرهنگ، هنر و اندیشه هم سوبسید بدهند. بودجه در این عرصه بسیار اندک است و بخش زیادی به سازمانهای موازی میرسد از سهم وزارت ارشاد هم 8 درصد به معاونت فرهنگی تعلق دارد که سهم تئاتر یک سوم این رقم است.
به گفته وی، زمانی شهردار تهران 50 هزار تومان به هر گروه تئاتری پاداش میداد برای این که هنرمندان فضای شهر را فرهنگی کرده بودند، آن زمان با 100 هزار تومان میشد یک آپارتمان 100 متری در چهارراه ولیعصر خرید، الان همان اول 25 درصد از فروش را برمیدارند.
پیشکسوت هنر نمایش خاطرنشان کرد: همه جای دنیا تئاتر تجاری دارند و به گروهها ساختمان و بودجه میدهند اما من در این کشور بعد از 40 سال کار حرفهای نمیدانم کجا باید تمرین کنم ضمن این که برای اجرا هم سالن نمیدهند.
